بازخوانی فقهی و حقوقی روابط جنسی نامتعارف

پژوهش حاضر به بررسی چارچوب فقهی و حقوقی روابط جنسی نامتعارف در نظام خانواده در فقه شیعه و حقوق ایران می پردازد. هدف تحقیق، شناسایی حدود مشروعیت و ممنوعیت رفتارهای جنسی میان زوجین و ارزیابی موانع شرعی، اخلاقی و قانونی بر رفتارهای خارج از عرف و عرف متعارف است. روش پژوهش تحلیلی-توصیفی مبتنی بر بررسی متون فقه امامیه و قوانین ایران شامل قانون مدنی و قانون حمایت از خانواده است. نتایج نشان می دهد روابط جنسی مشروع میان زوجین تابع معیارهایی نظیر رعایت کرامت انسانی، سلامت جسمی و روانی، هدف مشروع نکاح، شروط ضمن عقد و محدودیت های ناشی از قواعد «معاشرت به معروف» و «لاضرر» است. رفتارهای نامتعارف، اجبارآمیز یا تحقیرآمیز، با اصول حقوقی و شرعی در تعارض بوده و زمینه ساز نشوز یا سوءاستفاده جنسی محسوب می شوند. نظام حقوقی و فقهی، با تعیین حدود تمکین خاص و حق استمتاع متعارف، چارچوبی برای تضمین توازن میان حقوق و تکالیف زوجین، پیشگیری از آسیب و تقویت بنیان خانواده فراهم کرده است. یافته ها نشان می دهد که تلفیق معیارهای فقهی، قانونی و عرفی امکان ارزیابی دقیق روابط جنسی نامتعارف و برخورد قضایی مناسب با آن ها را میسر می سازد

کلیدواژه ها:

روابط جنسی نامتعارف ، تمکین خاص ، استمتاع ، فقه امامیه ، حقوق خانواده.