ارائه الگوی مدیریت کلاس مبتنی بر فناوری های نوین آموزشی

در عصر تحول دیجیتال، گذار از مدیریت سنتی کلاس درس به سمت الگوهای پویا و فناورانه، به یکی از ضرورت های انکارناپذیر در نظام های آموزشی مدرن تبدیل شده است. هدف از این پژوهش، طراحی و ارائه الگوی جامع مدیریت کلاس درس با بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی (Emerging Educational Technologies) است. با توجه به تغییر پارادایم یادگیری از رویکرد معلم-محور به یادگیری یادگیرنده-محور، مدیریت کلاس دیگر تنها به نظم و انضباط محدود نمی شود، بلکه شامل مدیریت جریان اطلاعات، تعاملات مجازی و هدایت یادگیری خودگردان در محیط های ترکیبی (Blended) و دیجیتال است.این پژوهش با استفاده از روش [در اینجا نوع روش تحقیق خود را جایگزین کنید، مثلا: توصیفی-تحلیلی یا توسعه ای] و با تحلیل اسناد و ادبیات پیشین، ابعاد مختلف مدیریت کلاس شامل مدیریت محیطی، مدیریت تعاملی و مدیریت محتوایی را در بستر فناوری های نوین بازتعریف می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که ادغام ابزارهای هوشمند، سیستم های مدیریت یادگیری (LMS)، واقعیت افزوده (AR) و هوش مصنوعی (AI) در ساختار کلاس درس، نه تنها موجب افزایش تعاملات شناختی دانش آموزان می شود، بلکه توانایی معلم را در پایش مستمر و شخصی سازی یادگیری (Personalized Learning) ارتقا می بخشد. الگوی پیشنهادی در این مقاله، بر پایه سه رکن اصلی «فناوری محوری»، «تعامل پذیری دیجیتال» و «مدیریت یادگیری پویا» تدوین شده است که می تواند راهنمایی عملیاتی برای مدیران مدارس و معلمان در جهت گذار به کلاس های درس هوشمند و منعطف باشد.