نقش ساعت شروع کلاس (صبح زود در مقابل دیرتر) بر سطح کورتیزول و عملکرد حافظه کاری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش زمان شروع کلاس های درس، به ویژه مقایسه آغاز زودهنگام در برابر شروع دیرتر، بر سطح هورمون کورتیزول و عملکرد حافظه کاری دانش آموزان انجام شده است. با توجه به تغییرات فیزیولوژیک و ریتم شبانه روزی در دوران نوجوانی، آغاز زودهنگام کلاس ها می تواند با ایجاد ناهماهنگی بین الگوی طبیعی خواب و بیداری دانش آموزان و برنامه های آموزشی، زمینه ساز تنش فیزیولوژیک و پیامدهای شناختی منفی گردد. در این مقاله، ابتدا به تبیین مبانی نظری مرتبط با محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال، نقش کورتیزول در پاسخ به استرس و تاثیر آن بر کارکردهای اجرایی به ویژه حافظه کاری پرداخته می شود. سپس، یافته های حاصل از پژوهش های معاصر در زمینه اثرات زمان شروع کلاس بر میزان خواب، کیفیت بیداری، سطوح کورتیزول صبحگاهی و عملکرد شناختی مرور و تحلیل می گردد. نتایج نشان می دهد که شروع دیرتر کلاس ها، با هماهنگ سازی بهتر با ریتم شبانه روزی، به کاهش سطح استرس فیزیولوژیک و بهبود قابل توجه در حافظه کاری و سایر عملکردهای شناختی منجر می شود. در مقابل، آغاز زودهنگام با افزایش سطوح کورتیزول و اختلال در حافظه کاری همراه است. این یافته ها بر ضرورت بازنگری در سیاست گذاری آموزشی و انطباق زمان شروع مدارس با نیازهای زیستی دانش آموزان تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

زمان شروع کلاس ، کورتیزول ، حافظه کاری ، ریتم شبانه روزی ، عملکرد شناختی