رابطه ناامنی غذایی و خطر مرگ ومیر: مرور سیستماتیک و متاآنالیز مطالعات کوهورت بزرگ مقیاس

ناامنی غذایی یک چالش سلامت عمومی در سطح جهانی محسوب می شود، اما مطالعات نتایج متناقضی درباره ارتباط آن با خطر مرگ ومیر گزارش کرده اند. این مطالعه با هدف مرور سیستماتیک و ترکیب شواهد موجود برای تعیین ارتباط بین ناامنی غذایی و مرگ ومیر انجام شد. جستجوی سیستماتیک در پایگاه های اطلاعاتی ISI Web of Science، PubMed/MEDLINE و Embase بدون هیچ محدودیت زمانی تا ۱۸ فوریه ۲۰۲۵ انجام شد. نسبت خطر(HR) و فاصله اطمینان ۹۵درصد(۹۵% CI) با استفاده از مدل اثرات تصادفی تجمیع شدند. کیفیت مطالعات و سوگیری انتشار به ترتیب با استفاده از مقیاس نیوکاسل–اتاوا، آزمون عدم تقارن رگرسیون اگر و آزمون همبستگی رتبه ای بگ ارزیابی شد. نتایج حاصل از ۱۹ مطالعه نشان داد که ناامنی غذایی با افزایش معنی دار خطر مرگ ومیر همراه است (HR= ۱.۲۳; ۹۵% CI: ۱.۱۶, ۱.۳۰; I۲ = ۸۳.۱%; p< ۰.۰۰۱; n = ۱۹). تحلیل های زیرگروهی یک رابطه دوز-پاسخ را نشان دادند؛ به طوری که با افزایش شدت ناامنی غذایی، خطر مرگ ومیر افزایش یافت: ناامنی غذایی خفیف(HR= ۱.۱۶; ۹۵% CI: ۱.۱۰, ۱.۲۲; I۲ = ۰.۰%; p< ۰.۰۰۱; n= ۹)، ناامنی غذایی متوسط (HR= ۱.۱۹; ۹۵% CI: ۱.۰۷, ۱.۳۱; I۲ = ۸۳.۲%; p= ۰.۰۰۱; n= ۱۰) و ناامنی غذایی شدید (HR= ۱.۵۲; ۹۵% CI: ۱.۲۵, ۱.۸۶; I۲ = ۹۴.۹%; p< ۰.۰۰۱; n= ۱۰). همچنین، براساس تحلیل های زیرگروهی، ناامنی غذایی با مرگ ومیر ناشی از همه علل (HR= ۱.۲۶; ۹۵% CI: ۱.۱۸, ۱.۳۵; I۲ = ۸۲.۰%; p< ۰.۰۰۱; n= ۱۶) و مرگ ومیر مرتبط با بیماری های قلبی–عروقی (HR= ۱.۲۴; ۹۵% CI: ۱.۱۱, ۱.۳۹; I۲ = ۴۲.۸%; p< ۰.۰۰۱; n= ۷)ارتباط معنی داری دارد، اما ارتباط معنی داری با مرگ ومیر ناشی از سرطان مشاهده نشد. به نظر می رسد تداوم ناامنی غذایی موجب افزایش خطر مرگ ومیر می شود. بنابراین، حفظ و تقویت برنامه هایی که با هدف مقابله با ناامنی غذایی اجرا می شوند، اهمیت زیادی دارد و می تواند در کاهش مرگ ومیر ناشی از ناامنی غذایی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

ناامنی غذایی ، مرگ ومیر ، مطالعه کوهورت ، متاآنالیز