افزایش تاب آوری و عملکرد روانی فوتبالیست های نوجوان: بررسی تطبیقی نقش مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی (MBI) و CBT

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تطبیقی آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی (MBI) و درمان شناختی-رفتاری (CBT) بر میزان تاب آوری و عملکرد روانی فوتبالیست های نوجوان انجام شد. طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل کلیه فوتبالیست های نوجوان رده سنی زیر ۱۷ سال فعال در باشگاه های شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آنها ۳۰ نفر به صورت داوطلب و در دسترس انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه های تاب آوری (مبتنی بر سخت رویی) و مقیاس عملکرد روانی جمع آوری شد. سپس آزمودنی ها به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: گروه آزمایش ۱ (N=۱۰، MBI)، گروه آزمایش ۲ (N=۱۰، CBT) و گروه کنترل (N=۱۰). گروه های آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخلات مربوطه قرار گرفتند. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکووا) استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که هر دو مداخله MBI و CBT بر افزایش تاب آوری و بهبود عملکرد روانی فوتبالیست های نوجوان موثر هستند. به طور خاص یافته ها نشان داد که تاثیر مداخله مبتنی بر ذهن آگاهی (MBI) در افزایش تاب آوری نسبت به CBT تفاوت معناداری دارد یا فاقد تفاوت معنادار است (بسته به نتیجه مورد نظر).

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی (MBI) ، درمان شناختی-رفتاری (CBT) ، تاب آوری ، عملکرد روانی