شناسایی موانع توسعه ورزش تربیتی مدارس (مطالعه موردی استان سیستان و بلوچستان)

هدف تحقیق حاضر شناسایی موانع توسعه ورزش تربیتی مدارس مطالعه موردی استان سیستان و بلوچستان بود. روش انجام پژوهش کیفی اکتشافی با نظریه داده بنیاد و رویکرد تحلیل مضمون استفاده شد. جامعه آماری این تحقیق شامل اعضای هیئت علمی رشته مدیریت ورزشی، رئیس اداره آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان، معاونت تربیت بدنی سیستان و بلوچستان و معلمان تربیت بدنی سیستان و بلوچستان بود که تعداد ۱۲ نفر می باشند. جهت نمونه گیری برای انجام مصاحبه از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های گردآوری شده از مصاحبه ها از تکنیک تحلیل تم بهره گرفته شد؛ با انجام مصاحبه ها و تجزیه و تحلیل داده های حاصل از مصاحبه ها مجموعا ۹۳ کد استخراج گردید که پس از تحلیل های صورت گرفته در ۳ طبقه گرفت که شامل موانع زمینه ای ضعف زیرساخت کافی و استاندارد در مدارس، تمرکز امکانات در مدارس، خاص نبودن استانداردهای طراحی و ساخت فضاهای ورزشی، نبود بودجه های اختصاصی برای توسعه ورزش مدارس، عدم وجود شبکه های ارتباطی بین مدارس و فدراسیون های ورزشی، مباحث فرهنگی و تبلیغاتی؛ موانع ساختاری شامل تجهیز محیط مدرسه برای فعالیت های ورزشی، نبود برنامه های منظم برای تعمیر و نگهداری، عدم وجود سیستم های پایش و گزارش دهی منظم؛ برنامه ریزی و مدیریت شامل زمان، عدم استفاده از رویکردهای مدرن در برنامه ریزی، تدوین برنامه جامع فعالیت ورزشی دانش آموزان، فقدان آموزش های مرتبط با تکنولوژی های نوین ورزشی، نبود دوره های آموزشی منظم و ساختار یافته در زمینه ورزش و موانع رفتاری دیده شده مانند منفی نگری مدیران به ورزش، کمبود دانش دانش آموزان درباره مزایای ورزش، نبود انگیزه در ورزش کردن، کاهش ناسازگاری های فردی و اجتماعی، عدم آگاهی و نگرش نسبت به ورزش در مدارس، کمبود برنامه های آموزشی برای ارتقاء مهارت های ورزشی دانش آموزان، محدودیت در تنوع فعالیت های ورزشی جذاب دانش آموزان و موانع روانی-اجتماعی مشارکت در فعالیت های ورزشی می باشد.

کلیدواژه ها:

موانع ، ورزش تربیتی مدارس