مدل پارادایمی استعداد پروری در ورزش مدرن پنتاتلون به روش گرندد تئوری

در دو دهه اخیر گذار از نگرش سنتی استعدادیابی مبتنی بر آزمونهای تک بعدی به سوی نظام های جامع مدیریت استعداد به یکی از شاخص های کلیدی توسعه پایدار در ورزش قهرمانی تبدیل شده است. رشته مدرن پنتاتلون به دلیل تلفیق پنج مهارت ناهمگن و نیازمند ظرفیت های شناختی حرکتی مرکب نمونه عالی از پیچیدگی سازمانی در ورزش است. با وجود حساسیت این رشته به سرمایه های انسانی، مستعد فقدان چارچوب های بومی و نظریه پردازی شده در فدراسیون های آسیایی به ویژه ایران چالش های مزمنی در زنجیره کشف، پرورش و نگهداشت استعدادها ایجاد کرده است. مرور نظام مند ادبیات نشان می دهد پژوهش های پیشین یا به استعدادیابی صرف نه مدیریت استعداد پرداخته اند و یا برگرفته از مدل های بخش خصوصی و صنعت بوده اند. نوآوری پژوهش حاضر در پرتوی رویکرد پارادایمی ارائه الگویی چندوجهی است که ضمن لحاظ هم آیندی علی زمینه ای پویایی های درونی و بیرونی مدیریت استعداد در بافت نهادی فرهنگی ورزش ایران را تبیین می کند. روش شناسی پژوهش حاضر از نوع مطالعات کیفی با به کارگیری رهیافت نظریه داده بنیاد نظام مند (اشتراوس و کوربین، ۲۰۰۸) است. جامعه آماری شامل مدیران ارشد انجمن مدرن پنتاتلون، روسای کمیته استعدادیابی، مربیان تیم های ملی و اعضای هیئت علمی متخصص در حوزه ورزش های چندگانه بود. نمونه گیری به صورت هدفمند با معیار «تجربه زیسته عملیاتی در استعدادیابی» آغاز و تا دستیابی به اشباع نظری پس از ۱۵ مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته ادامه یافت. اعتبار داده ها از طریق تکنیک های ممیزی بیرونی، بازخورد مشارکت کنندگان و محاسبه پایایی بازآزمون (۸۶ درصد) تایید شد. تحلیل داده ها با سه مرحله کدگذاری، بازمحوری و انتخابی در محیط نرم افزار مکس کیودا (۲۰۲۰) انجام گرفت. یافته ها در فرآیند کدگذاری باز ۲۵ مقوله فرعی و ۶ مقوله اصلی به عنوان ارکان الگوی مدیریت استعداد شناسایی شدند. کدگذاری محوری نشان داد راهبردهای توسعه استعداد در مرکز الگو قرار دارد که تحت تاثیر پنج شرط علی شامل چشم انداز راهبردی و ساختارسازی، شرایط زمینه ای نظیر تنوع پذیری استعدادها و مدیریت خزانه استعداد، شرایط مداخله گر زیرساخت های اختصاصی و نظام تامین مالی قرار گرفته و به پیامدهایی چون ارتقای برند انجمن و تولید دانش بومی استعدادیابی منجر می شود. اعتبارسنجی الگو از طریق ارزیابی خبرگان با میانگین امتیاز ۴.۵۵ از ۵ گویای برازش قوی و قابلیت اجرایی مدل در بافت ایران است. بحث و نتیجه گیری: این مطالعه با عبور از رویکردهای خطی استعدادیابی برای نخستین بار الگویی کل نگر مبتنی بر واقعیت های بافتاری انجمن مدرن پنتاتلون ایران ارائه می دهد که از حیث نظری مفهوم زیست بوم استعدادپروری را در ورزش های چندرشته ای مفهوم پردازی می کند. برخلاف پژوهش های پیشین که عمدتا بر مرحله شناسایی متمرکز بوده اند، این مدل بر پیوستار کامل جذب، بهسازی و بازآفرینی استعداد تاکید دارد. نوآوری کاربردی الگو در طراحی نظام جانشین پروری چندسطحی، سازوکار بازخورد مستمر و پیوند راهبردهای استعدادیابی با دیپلماسی ورزشی است. پیاده سازی موفق این الگو مستلزم تدوین سند ملی استعداد در مدرن «پنتاتلون»، توسعه زیرساخت های منطقه ای و بازتعریف نقش انجمن از یک نهاد اجرایی به نهاد راهبر-توسعه گر است.

کلیدواژه ها:

زیست بوم استعدادپروری ، ورزش های چندگانه ، نظریه داده بنیاد ، مدیریت سرمایه انسانی ، انجمن مدرن پنتاتلون ایران