تاثیر تمرینات همزمان مقاومتی و استقامتی بر احساس گرسنگی و PYY در زنان چاق

ورزش می تواند با افزایش مصرف انرژی و سرکوب گرسنگی تعادل مثبت انرژی را معکوس کند. هورمون هایی که در اشتها نقش دارند و در محور مغز-روده- رفتار غذایی دخیل هستند از منابع مختلفی می آیند. هیچ مطالعه ای تاثیر ورزش همزمان حاد بر گرسنگی و پلاسما در مردان چاق نبود. مواد و روش ها: دوازده زن چاق غیرورزشکار داوطلب شدند تا در این مطالعه شرکت کنند. شرکت کنندگان پس از خوردن صبحانه استاندارد، ۷ تمرین مقاومتی در برابر مقاومت مربوط به ۶۰% از ۱RM را انجام دادند. سپس به مدت ۳۰ دقیقه با ۶۰% حداکثر ضربان قلب به صورت متقاطع تصادفی روی دوچرخه کارسنج دویدند. نمونه خون وریدی قبل از ورزش و ۳۰ دقیقه پس از ورزش گرفته شد. از مقیاس های آنالوگ بصری برای ارزیابی احساس گرسنگی ذهنی استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های تی زوجی و مستقل استیودنت تحلیل شدند. سطح معنی داری آماری در سطح P>۰.۰۵ در نظر گرفته شد. نتایج: همه آزمودنی ها پروتکل های ورزشی را تکمیل کردند. در ابتدا تمام پارامترها بین گروه های تمرین ترکیبی و کنترل مشابه بودند (P>۰.۰۵). افزایش معنی داری در غلظت PYY پلاسما در ۳۰ دقیقه پس از تمرین در مقایسه با قبل از تمرین و گروه کنترل وجود داشت (P=۰.۰۳۸). نمرات گرسنگی پس از دوره تمرین ۳۰ دقیقه ای در مقایسه با قبل از تمرین در گروه تجربی به طور معنی داری کاهش یافت (P=۰.۰۰۳). بحث و نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که گرسنگی در طول و برای مدت کوتاهی پس از تمرینات مقاومتی و هوازی سرکوب می شود. با این حال این اثر هنوز با استفاده از تمرینات همزمان مورد مطالعه قرار نگرفته است. نتایج ما نشان داد که ۷ تمرین مقاومتی در مقابل مقاومت مربوط به ۶۰% از ۱-RM و سپس دویدن روی دوچرخه ارگومتر به مدت ۳۰ دقیقه با ۶۰% از HRmax گرسنگی را در زنان چاق کاهش می دهد.