مقایسه توجه و تمرکز و هوش هیجانی دختران کاراته کار نوجوان با غیر ورزشکاران

مقدمه: دستیابی به عملکرد مطلوب ورزشی حاصل ترکیب و همکاری عوامل متعدد جسمانی و روانی است. یک ورزشکار زمانی می تواند عملکردی ممتاز از خود نشان دهد که علاوه بر برخورداری از یک برنامه تمرینی مناسب، توانایی مدیریت عوامل درونی مانند استرس، اضطراب و هیجانات را نیز کسب کرده باشد. با توجه به اهمیت توجه و تمرکز و هوش هیجانی که نقش زیادی در موفقیت تحصیلی، شغلی و زندگی با کیفیت تر دارد، هدف پژوهش حاضر مقایسه توجه و تمرکز و هوش هیجانی دختران کاراته کار نوجوان با غیر ورزشکاران بود. روش شناسی: این پژوهش دارای ماهیت توصیفی و علی-مقایسهای پس از وقوع می باشد. جامعه آماری شامل دختران کاراته کار نوجوان که به تمام باشگاه های شهر اصفهان مراجعه کرده اند می باشد. شرکت کنندگان شامل ۶۰ نفر از دختران نوجوان مراجعه کننده مجموعه ورزشی آزادی شهر اصفهان که به روش نمونه گیری هدفمند، در دو گروه کاراته کار و غیر ورزشکار مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه برادبری و گریوز (۲۰۰۶)، پرسشنامه مهارت تمرکز سواری و اورکی (۱۳۹۴) و پرسشنامه کانرز بزرگسالان (فرم فارسی) بود. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس چند متغیره با استفاده از نرم افزار SPSS۲۶ نشان داد که هر دو گروه دختران کاراته کار و غیر ورزشکاران در توجه و مولفه های آنها شامل کمبود توجه، پرتحرکی و شاخص ارادی و هوش هیجانی و مولفه های آن شامل مهارت خودآگاهی، مهارت خود مدیریتی، مهارت آگاهی اجتماعی و مهارت مدیریت رابطه تفاوت معنی داری دارند به گونه ای که توجه و مولفه های آن، تمرکز و مولفه های آن، هوش هیجانی و مولفه های آن در دختران کاراته کار بالاتر از دختران غیر ورزشکار نوجوان بوده است. بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج می توان گفت دختران نوجوان کاراته کار توجه و تمرکز و هوش هیجان بالاتری نسبت به دختران نوجوان غیر ورزشکار دارند.

کلیدواژه ها:

توجه ، تمرکز ، هوش هیجانی ، کاراته ، کاراته کار نوجوان