نقش ورزش های همگانی بر شاخص های توسعه اجتماعی از دیدگاه مدیران و قهرمانان ورزشی شهر تبریز

مقدمه در این تحقیق نقش ورزش های همگانی بر شاخص های توسعه اجتماعی از دیدگاه مدیران و قهرمانان ورزشی شهر تبریز بررسی شد. ورزش همگانی عامل موثری در فرآیند جامعه پذیری و درونی کردن هنجارهای اجتماعی و رشد و توسعه پایدار، انسجام و همبستگی اجتماعی، توسعه اجتماعی و دستیابی به اهداف انسانی می باشد. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری کلیه مدیران و قهرمانان ورزشی شهر تبریز در سال ۱۴۰۴ بود که از آنها تعداد ۱۵۰ نفر به صورت نمونه گیری تصادفی و در دسترس انتخاب شد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد و ۵ شاخصه توسعه اجتماعی بررسی شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و آزمون همبستگی و رگرسیون استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که بین ورزش همگانی و توسعه اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (r=۰.۶۳۳, p=۰/۰۰۱). همچنین بین شاخص های رفاه اجتماعی (r=۰.۷۶, p=۰/۰۰۰)، سلامت فردی (r=۰.۴۰۸, p=۰.۰۰۱)، سلامت اجتماعی (r=۰.۳۱۱, p=۰.۰۰۳)، وحدت و انسجام اجتماعی (r=۰.۶۴, p=۰.۰۰۰) و عدالت اجتماعی (r=۰.۲۱۳, p=۰.۰۰۲) با ورزش همگانی رابطه معنادار وجود دارد. نتایج رگرسیون نشان داد ورزش همگانی ۳۵ درصد شاخص توسعه اجتماعی را می تواند پیش بینی کند و بر آن نقش دارد؛ همچنین ورزش همگانی ۵۷ درصد رفاه اجتماعی، ۲۲ درصد سلامت فردی، ۱۶ درصد سلامت اجتماعی، ۳۸ درصد وحدت و انسجام اجتماعی و ۱۲ درصد عدالت اجتماعی را پیش بینی می کند. نتیجه گیری: ورزش همگانی بر رفاه اجتماعی بیشترین تاثیر و بر عدالت اجتماعی کمترین تاثیر را داشت. بین تمام مولفه های توسعه اجتماعی با ورزش همگانی رابطه مثبت و معناداری وجود داشت. جامعه ای که در آن ورزش های گروهی رواج داشته باشد آسیب های اجتماعی در آن کمتر است؛ رشد و سلامت فردی، توسعه اجتماعی، نشاط جمعی، ارتقا سطح مهارت عمومی، وحدت و همگرایی ملی در آن بیشتر است.

کلیدواژه ها:

ورزش ، ورزش همگانی ، توسعه اجتماعی ، قهرمانان ، ورزشکاران ، مدیران