مدل توسعه پایدار فعالیتهای ورزشی تربیتی در ساختار آموزش و پرورش

هدف از انجام تحقیق حاضر طراحی مدل توسعه پایدار ورزش تربیتی در نظام آموزش و پرورش ایران بود. روش این تحقیق از نظر استراتژی آمیخته اکتشافی که به صورت کیفی و کمی بود، روش تحقیق توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این تحقیق را کلیه خبرگان در زمینه ورزش تربیتی و در بخش کمی نیز معلمان تربیت بدنی، مدیران وزارت ورزش و جوانان، اعضای هیات علمی دانشگاه فرهنگیان، مدیران وزارت آموزش و پرورش، سرگروه های آموزشی، مدیران فدراسیون ورزش های دانش آموزی، خبرگان و معلمان برتر تربیت بدنی تشکیل دادند. در بخش کیفی تعداد ۲۶ نفر به روش گلوله برفی و در بخش کمی تعداد ۳۹۵ نفر به روش طبقه ای نمونه آماری را تشکیل دادند. ابزار جمع آوری اطلاعات در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختارمند بود که نتایج برگرفته از این مصاحبه در قالب یک پرسشنامه با ۶ عامل اصلی و ۱۳ عامل فرعی طراحی شد. برای روایی محتوایی از نظر خبرگان و اعتبار سازه تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی و از شاخص های پایایی، ترکیبی، آلفای کرونباخ، روایی واگرا و همگرا و مدل سازی معادلات ساختاری از نرم افزارهای اس.پی.اس نسخه ۲۳ و پی.ال.اس نسخه ۲ استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که ۷ مولفه راهبردی تعیین کننده در آینده نگاری در توسعه پایدار ورزش تربیتی در نظام آموزش و پرورش ایران از قبیل عوامل اقتصادی، عوامل زیست محیطی، عوامل فرایند قانونی، عوامل هم افزایی، عوامل پایدار اجتماعی، عوامل آموزش و نگرش و عوامل ساختار سازمانی شناسایی گردید.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، ورزش تربیتی ، آموزش و پرورش