تاثیر تمرینات اصلاح مبتنی بر بازآموزی حس عمقی و قدرت مرکزی بر کنترل پاسچر و پیشگیری از آسیب مجدد کمری در ورزشکاران پرخطر

مقدمه و هدف: آسیب مجدد کمری در ورزشکاران پرخطر آسیب های کمری از شایع ترین و پرعودترین آسیب های اسکلتی عضلانی در ورزشکاران پرخطر محسوب می شوند. شواهد نوین حاکی از آن است که اختلال در سیستم حس عمقی و ضعف عضلات مرکزی از عوامل کلیدی بی ثباتی پاسچرال و افزایش احتمال آسیب مجدد کمری هستند. با وجود تایید اثربخشی تمرینات اصلاحی خلاق، مطالعات تلفیقی ساختارمند با تمرکز بر بازآموزی عصبی-عضلانی همچنان احساس می شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات اصلاحی مبتنی بر بازآموزی حس عمقی و قدرت مرکزی بر کنترل پاسچر و پیشگیری از آسیب مجدد کمری در ورزشکاران پرخطر بود. روش شناسی: این پژوهش به صورت نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل ورزشکاران پرخطر (۱۸-۳۵ سال با سابقه آسیب غیرحاد کمری) بود. تعداد ۴۰ ورزشکار واجد شرایط به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه مداخله (n=۲۰) و کنترل (n=۲۰) تقسیم شدند. گروه مداخله به مدت ۸ هفته در یک برنامه تمرینات اصلاحی تلفیقی شامل تمرینات بازآموزی حس عمقی، ثبات مرکزی و کنترل عصبی عضلانی شرکت کردند در حالی که گروه کنترل فعالیت های رایج ورزشی خود را ادامه دادند. متغیرهای کنترل پاسچر، عملکرد حس عمقی و شاخص های قدرت مرکزی قبل و بعد از مداخله ارزیابی شد. یافته ها: نتایج تحلیل های آماری نشان داد که تمرینات اصلاحی تلفیقی موجب بهبود معنادار کنترل پاسچر، ارتقای عملکرد حس عمقی و افزایش ثبات مرکزی در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل شد (p<۰.۰۵). همچنین شاخص های مرتبط با خطر آسیب مجدد کمری در ورزشکاران پرخطر پس از مداخله به طور معناداری کاهش یافت. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد که تمرینات اصلاحی مبتنی بر بازآموزی حس عمقی و قدرت مرکزی به عنوان یک رویکرد چندبعدی و مبتنی بر شواهد نقش موثری در بهبود کنترل پاسچر و کاهش احتمال عود آسیب کمری در ورزشکاران پرخطر دارد. این رویکرد می تواند به عنوان چارچوبی علمی برای طراحی پروتکل های بازتوانی پیشگیری از آسیب و بازگشت ایمن به ورزش در سطوح قهرمانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تمرینات اصلاحی ، بازآموزی حس عمقی ، قدرت مرکزی ، کنترل پاسچر ، آسیب کمری