سنجش بلوغ دیجیتال منابع انسانی در مسیر گذار به فولاد هوشمند (Steel ۴.۰) شناسایی و اولویت بندی شایستگی های نوین کارکنان در مجتمع فولاد غدیر نی ریز

با ظهور انقلاب صنعتی چهارم صنعت فولاد جهانی به سمت مدل فولاد ۴.۰ حرکت کرده است که در آن ادغام سیستم های فیزیکی سایبری و هوش مصنوعی بازتعریف نقش عامل انسانی را الزامی می سازد. هدف این پژوهش که بر پایه نظریه سیستم های فنی اجتماعی (STS) استوار است، سنجش میزان بلوغ دیجیتال منابع انسانی و اولویت بندی شایستگی های نوین کارکنان در مجتمع فولاد غدیر نی ریز است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی- پیمایشی است که با رویکرد آمیخته (کیفی-کمی) انجام شد. برای شناسایی شایستگی ها از تکنیک دلفی و برای اولویت بندی آنها از روش های تصمیم گیری چندمعیاره AHP و TOPSIS استفاده گردید. یافته ها نشان داد که میانگین کلی بلوغ دیجیتال در مجتمع ۲.۸ از ۵ سطح گذار ابتدایی است و یک شکاف سن دیجیتال ۱۰ ساله میان سن تقویمی و توانمندی های فناورانه کارکنان وجود دارد. نتایج اولویت بندی حاکی از آن است که شایستگی های «سواد داده ای» و «کار با سیستم های MES هوشمند» در بالاترین رتبه قرار دارند همچنین تحلیل مسیر ثابت کرد که بهبود فرهنگ دیجیتال با ضریب مسیر ۰.۷۴ پیشران اصلی تمایل به یادگیری است. در نهایت این پژوهش با ارائه پیشنهادات عملیاتی نظیر تاسیس آکادمی دیجیتال و بازمهندسی نظام پاداش دهی نقشه راهی برای گذار به فولاد هوشمند انسان محور ترسیم می کند تا از طریق همراستایی زیرسیستم های فنی و اجتماعی بهره وری پایدار محقق گردد.

کلیدواژه ها:

بلوغ دیجیتال ، فولاد ۴.۰ ، مدیریت منابع انسانی دیجیتال ، شایستگی های نوین ، فولاد غدیر نی ریز