طراحی مدل توسعه اکوسیستم استارتاپی شهر تبریز با رویکرد نظریه داده بنیاد

توسعه اکوسیستم های استارتاپی به عنوان یکی از محرک های اصلی، نوآوری، اشتغال زایی و رشد اقتصادی شهری شناخته می شود. با این حال، ماهیت زمینه محور و بومی این اکوسیستم ها ایجاب می کند که مدل های توسعه متناسب با ویژگی های محلی طراحی شوند. هدف این پژوهش طراحی مدل توسعه اکوسیستم استارتاپی شهر تبریز با رویکرد نظریه داده بنیاد است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش کیفی است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق با خبرگان و ذی نفعان اکوسیستم استارتاپی شهر تبریز گردآوری شد و نمونه گیری به صورت نظری تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده ها با استفاده از روش کدگذاری، باز محوری و انتخابی انجام شد. نتایج پژوهش به شناسایی مقوله هسته توسعه یکپارچه و بومی اکوسیستم استارتاپی شهر تبریز انجامید. یافته ها نشان داد که عواملی نظیر سرمایه انسانی کارآفرین، نقش نهادهای دانشی، بستر اقتصادی، فرهنگی، سیاست ها و منابع مالی بر توسعه اکوسیستم استارتاپی تاثیرگذار هستند و از طریق راهبردهایی همچون شبکه سازی، توسعه نهادهای پشتیبان و توانمندسازی استارتاپ ها می توان به پیامدهایی نظیر رشد پایدار، افزایش استارتاپ ها، نوآوری و اشتغال زایی دست یافت. مدل ارائه شده می تواند به عنوان چارچوبی بومی و کاربردی برای سیاست گذاران و مدیران شهری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اکوسیستم استارتاپی ، توسعه شهری ، نظریه داده بنیاد ، کارآفرینی ، شهر تبریز