سنجش کیفیت خدمات دهیاری های بخش چهاردانگه شهرستان ساری

با وجود مزایایی که تشکیل دهیاری های روستایی در عرصه های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی داشته، به نظر می رسد که این نهاد با مشکلات و چالش هایی مواجه باشد که بایستی مورد ارزیابی کیفی قرار بگیرد. هدف از پژوهش حاضر، سنجش کیفیت خدمات دهیاری های بخش چهاردانگه شهرستان ساری بود. تحقیق از نظر هدف کاربردی و از حیث روش تحقیق توصیفی - پیمایشی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه ساکنان دهیاری های بخش چهاردانگه شهرستان ساری به تعداد ۱,۸۱۰ خانوار (۴,۸۶۴ نفر) و روش نمونه گیری بصورت خوشه ای نسبی بوده که با جدول کرجسی مورگان به تعداد ۳۷۵ نفر، نمونه تعیین گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد ۳۲ گویه ای توکلی (۱۳۹۴) بوده که روایی آن بطور صوری و پایایی آن به روش ضریب آلفای کرونباخ بین ۰/۸۳ تا ۰/۸۶ تایید شد. داده ها از طریق نرم افزار SPSS با آزمون های تی تک نمونه ای و فریدمن تجزیه و تحلیل گردید. نتایج پژوهش نشان داد کیفیت خدمات دهیاری های بخش چهاردانگه شهرستان ساری با میانگین ۳/۰۴، مقدار آماره تی ۱/۴۰۱ و مقدار احتمال ۰/۱۶۴ در حد متوسط بوده است. در بررسی سوال های فرعی وضعیت ابعاد پنج گانه رفتاری (۳/۰۴، ۱/۱۹ و ۰/۲۳۴) در حد متوسط، کالبدی (۳/۰۹، ۲/۴۸ و ۰/۰۱۴) بیشتر از متوسط، اجتماعی (۳/۰۹، ۲/۳۸ و ۰/۰۱۸) بیشتر از متوسط، اقتصادی (۲/۹۶، ۱/۱۵ و ۰/۲۴۹) متوسط و بهداشتی (۲/۹۸، ۰/۴۰ و ۰/۶۹۰) در حد متوسط بوده است. در تعیین میزان اهمیت ابعاد کیفیت خدمات دهیاری ها اولویت اول مربوط به بعد کالبدی با میانگین رتبه ۳/۱۵۳ و اولویت پنجم مربوط به بعد اقتصادی با میانگین رتبه ۲/۷۹۳ بوده است. در پایان با توجه به نتایج، پیشنهاداتی کاربردی و قابل اجرا به منظور بهبود عملکرد کیفی خدمات دهیاری های بخش چهاردانگه شهرستان ساری ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

خدمات ، کیفیت خدمات ، دهیاری های بخش چهاردانگه شهرستان ساری