واکاوی اثر یکپارچه سازی زنجیره تامین بر قابلیت نوآوری محصول با میانجی گری چابکی زنجیره تامین در شرکت های لبنی استان تهران

هدف اصلی این پژوهش، واکاوی اثر یکپارچه سازی زنجیره تامین بر قابلیت نوآوری محصول با میانجی گری چابکی زنجیره تامین در شرکت های لبنی استان تهران است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی–تحلیلی با رویکرد علی است که به شیوه پیمایشی اجرا شده است. جامعه آماری پژوهش را کارشناسان و مدیران شرکت های لبنی استان تهران تشکیل می دهند که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۲۵۴ نفر با استفاده از فرمول کوکران انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن از طریق روایی صوری و تحلیل عاملی با شاخص KMO، و پایایی آن با سنجش ضریب آلفای کرونباخ کل مورد تایید قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی از نرم افزار SPSS (نسخه ۲۱) و در بخش آمار استنباطی و آزمون فرضیه ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار Lisrel (نسخه ۸.۸) استفاده شد. نتایج پژوهش با استفاده از تکنیک تحلیل مسیر نشان داد که هر یک از متغیرهای یکپارچه سازی داخلی، یکپارچه سازی مشتری و یکپارچه سازی تامین کننده بر چابکی زنجیره تامین تاثیر مثبت و معناداری دارند. همچنین چابکی زنجیره تامین، دانش بازار و توسعه محصول بر قابلیت نوآوری محصول اثرگذار می باشند. یافته های دیگر تحقیق موید آن است که یکپارچه سازی داخلی، مشتری و زنجیره تامین به واسطه نقش میانجی چابکی زنجیره تامین، تاثیر معناداری بر قابلیت نوآوری محصول دارند. در نهایت، با توجه به نقش برجسته هماهنگی های ساختاری و انعطاف پذیری زنجیره در ارتقای توان نوآورانه محصولات لبنی، پیشنهادات کاربردی جهت بهبود تعاملات فرابخشی و چابک سازی فرآیندها به مدیران صنایع لبنی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

یکپارچه سازی زنجیره تامین ، چابکی زنجیره تامین ، قابلیت نوآوری محصول ، صنایع لبنی ، معادلات ساختاری