مطالعه تطبیقی شهادت شهود در فقه امامیه و فقه اهل سنت

شهادت شهود یکی از مهم ترین ادله اثبات دعوی در نظام های حقوقی و قضایی به شمار می آید که بررسی تفصیلی جایگاه، شرایط و ماهیت آن در دو مکتب فقهی امامیه و اهل سنت، بستری برای فهم دقیق تر نظام اثبات و عدالت قضایی فراهم می سازد. در فقه امامیه، شهادت نه تنها به عنوان اماره بلکه به عنوان خبر معتبر فقهی با بایسته های ویژه ای مانند عدالت، بلوغ، عقل و طهارت مولود لحاظ گردیده است. در مقابل، فقه اهل سنت با نگرش های نسبتا متنوع خود، شرایط شهادت شهود را با انعطاف بیشتری در تطبیق با اوضاع و احوال قضیه مد نظر قرار داده است. تطبیق میان ویژگی های ماهوی و شکلی شهادت در دو مذهب، بیانگر برخی تفاوت ها نظیر شمار شهود لازم در برخی موضوعات (مانند زنا یا قتل)، جایگاه زنان در مقام شهادت و شرایط پذیرش شهادت خویشاوندان است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و تکیه بر منابع معتبر فقهی و حقوقی کوشیده است تا ضمن تبیین دیدگاه ها، نقاط اشتراک و افتراق این دو نظام را به تصویر کشیده و راهکارهایی جهت تقویت انسجام نظام ادله اثبات ارائه نماید

کلیدواژه ها:

شهادت شهود ، فقه امامیه ، فقه اهل سنت ، ادله اثبات دعوی ، عدالت شهود