اثر «حافظه مکانی کلاس» بر یادگیری و مشارکت دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر حافظه مکانی کلاس بر یادگیری و مشارکت دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد تحلیلی-نظری و بر پایه مرور مبانی علمی روان شناسی محیطی، روان شناسی شناختی و علوم تربیتی نشان می دهد که سازمان دهی فضای کلاس، چیدمان مبلمان، نشانه های بصری و تداوم مکانی می توانند نقش بسزایی در تسهیل فرایندهای شناختی، افزایش انگیزه و تقویت مشارکت فعال دانش آموزان ایفا کنند. نتایج بررسی ها حاکی از آن است که محیط های آموزشی با ساختار مکانی منظم و غنی از نشانه های یادآور، موجب کاهش بار شناختی، بهبود رمزگردانی و بازیابی اطلاعات، افزایش احساس تعلق و امنیت روانی، و در نهایت ارتقای کیفیت یادگیری و مشارکت تحصیلی می شوند. همچنین طراحی فضای کلاس بر اساس اصول حافظه مکانی، می تواند به تقویت استقلال دانش آموز، کاهش اضطراب محیطی و بهبود تعاملات اجتماعی کمک کند. یافته ها نشان می دهد که تغییر رویکرد از کلاس های یکنواخت و بی نشانه به کلاس های غنی از نشانه های مکانی و انعطاف پذیر، می تواند کیفیت آموزش را به طور معناداری افزایش دهد و زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم سازد. در نهایت، به کارگیری راهبردهای مبتنی بر حافظه مکانی در طراحی کلاس های درس به عنوان رویکردی موثر برای بهبود یادگیری و مشارکت پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

حافظه مکانی ، طراحی کلاس ، یادگیری ، مشارکت دانش آموز ، نشانه های محیطی