تحلیل تطبیقی اثربخشی کلاس درس معکوس و تدریس سنتی بر پیشرفت تحصیلی فراگیران ابتدایی

نظام های آموزشی در سراسر جهان با تغییرات شگرفی در الگوهای تدریس و یادگیری مواجه هستند و گذر از رویکردهای سنتی به سوی الگوهای نوین و مبتنی بر فناوری، به یک ضرورت اجتناب ناپذیر در عصر حاضر تبدیل شده است. در این میان، مقطع ابتدایی به عنوان حیاتی ترین و پایه ای ترین دوره تحصیلی، نیازمند توجه ویژه ای به شیوه های نوین آموزشی است تا بتواند پایه و اساس یادگیری مادام العمر را در فراگیران نهادینه سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل تطبیقی اثربخشی کلاس درس معکوس در مقایسه با روش های تدریس سنتی بر میزان پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. روش انجام این پژوهش، از نوع مروری و کتابخانه ای بوده و با بررسی دقیق و جامع اسناد، مدارک، مقالات علمی و پژوهش های پیشین در این حوزه سامان یافته است. نتایج حاصل از این مرور نظام مند نشان می دهد که رویکرد کلاس درس معکوس، با انتقال آموزش های مستقیم به خارج از فضای فیزیکی کلاس و اختصاص زمان ارزشمند حضور در مدرسه به فعالیت های تعاملی، حل مسئله و یادگیری مشارکتی، تاثیر بسزایی در ارتقای سطح درگیری تحصیلی و انگیزه دانش آموزان دارد. در مقابل، تدریس سنتی که غالبا بر پایه سخنرانی معلم و دریافت منفعلانه اطلاعات توسط دانش آموزان استوار است، در پاسخگویی به نیازهای متنوع و سبک های مختلف یادگیری فراگیران امروزی با محدودیت های جدی روبرو است. در نهایت، یافته ها تایید می کنند که اجرای موفقیت آمیز رویکرد معکوس در مدارس ابتدایی، ضمن افزایش معنادار پیشرفت تحصیلی، نیازمند زیرساخت های مناسب فناوری، توانمندسازی معلمان و مشارکت فعال والدین است تا بتواند به عنوان یک الگوی جایگزین و کارآمد در نظام آموزشی تثبیت گردد.

کلیدواژه ها:

کلاس درس معکوس ، تدریس سنتی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال ، آموزش ابتدایی.