تاثیر یادگیری درس روش ها و فنون مشاوره در زندگی دبیران ادبیات فارسی

هدف این مقاله، بررسی تاثیر یادگیری درس روش ها و فنون مشاوره بر زندگی حرفه ای و شخصی دبیران ادبیات فارسی است. دبیران ادبیات به دلیل ماهیت عاطفی، نمادین و وجودی متون فارسی، بیش از سایر معلمان با موقعیت های نیازمند همدلی، گوش دادن فعال و بازخورد غیرقضاوتی مواجهند، اما نظام تربیت معلم ایران این مهارت ها را به طور نظام مند به آنان نمی آموزد. این پژوهش با رویکرد تحلیلی-مروری کیفی و با استفاده از تحلیل محتوای متون و اسناد علمی معتبر داخلی و بین المللی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که یادگیری روش ها و فنون مشاوره به هفت تاثیر عمده منجر می شود: تحول الگوی ارتباطی معلم-دانش آموز از دستوری به تسهیلگرانه؛ تبدیل محتوای ادبی به بستری برای مشاوره خودانگیخته؛ کاهش تعارضات کلاسی؛ کاهش فرسودگی عاطفی و مسخ شخصیت؛ افزایش خودکارآمدی و رضایت شغلی؛ بهبود روابط خانوادگی از طریق پدیده سرریز مهارت ها؛ و ارتقای خودآگاهی و تنظیم هیجانی در زندگی شخصی. نتیجه آنکه گنجاندن نظام مند درس روش ها و فنون مشاوره در برنامه تربیت معلم و دوره های ضمن خدمت دبیران ادبیات فارسی، یک ضرورت انسان ساز است. پیشنهاد می شود دوره های عملی و کارگاهی مبتنی بر شبیه سازی موقعیت های واقعی کلاس ادبیات برای دبیران طراحی و اجرا شود.

کلیدواژه ها:

روش ها و فنون مشاوره ، دبیران ادبیات فارسی ، انسان سازی در آموزش ، تعاملات کلاسی ، فرسودگی شغلی ، به باشی معلم