تبیین تاثیر سواد دیجیتال و رسانه ای بر اثربخشی مداخلات مددکاری اجتماعی در شهرستان یزد: یک مطالعه کیفی مبتنی بر نظریه زمینه ای

این پژوهش کیفی با هدف بررسی «تاثیر سواد دیجیتال بر اثربخشی مداخلات مددکاری اجتماعی آنلاین» انجام شد. روش تحقیق اتخاذ شده، رویکرد گراندد تئوری بود که بر تحلیل عمیق تجربیات و دیدگاه های مددکاران اجتماعی تمرکز داشت. داده های پژوهش از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ مددکاران اجتماعی که در زمینه مداخلات آنلاین در سازمان بهزیستی و کمیته امداد امام خمینی ره فعالیت داشتند، گردآوری شد. یافته های کلیدی پژوهش نشان دادند که «سواد دیجیتال مددکار اجتماعی» نقشی بنیادین و تعیین کننده در اثربخشی مداخلات آنلاین ایفا می کند. مددکاران اجتماعی با سطح بالایی از سواد دیجیتال، توانایی بیشتری در مدیریت جلسات، حفظ حضور حرفه ای، شکل دهی به رابطه درمانی، و استفاده موثر از ابزارها گزارش کردند. در مقابل، فقدان این مهارت ها منجر به اضطراب تکنولوژیک، کاهش کنترل بر فرایند مداخله، گسست در روابط حرفه ای، و در نهایت افت کیفیت خدمات شد. مقوله هسته پژوهش، «سواد دیجیتال به عنوان پایه ی تسلط حرفه ای مددکار اجتماعی در مداخله آنلاین» تعیین شد که الگوی مفهومی نهایی، چگونگی تاثیرگذاری این مهارت بر کیفیت رابطه، ساختار جلسه و پیامدهای کلی اثربخشی را تبیین نمود.

کلیدواژه ها:

اثربخشی مداخله ، حضور حرفه ای مددکار اجتماعی ، سواد دیجیتال ، کیفیت خدمات اجتماعی ، مددکاری اجتماعی آنلاین.