نقش آموزش مبتنی بر تکلیف دیجیتال (D-TBLT) بر کاهش اضطراب گفتاری و افزایش خودکارآمدی زبان آموزان در محیط های برخط

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مبتنی بر تکلیف دیجیتال (Digital Task-Based Language Teaching: D-TBLT) در کاهش اضطراب گفتاری و افزایش خودکارآمدی زبان آموزان در محیط های برخط انجام شد. با گسترش یادگیری زبان در بسترهای دیجیتال، نیاز به الگوهای آموزشی تعاملی که هم کیفیت عملکرد زبانی و هم متغیرهای عاطفی-شناختی را بهبود بخشند، بیش از پیش اهمیت یافته است. در این چارچوب، D-TBLT با تاکید بر انجام تکالیف معنادار، تعامل هدفمند، و استفاده از ابزارهای دیجیتال، به عنوان رویکردی مناسب برای مدیریت فشار روانی و تقویت احساس توانمندی در یادگیرندگان مطرح می شود. این مطالعه با بهره گیری از یک طرح شبه تجربی و با مشارکت ۶۰ زبان آموز سطح متوسط در دوره های برخط زبان انگلیسی انجام شد. شرکت کنندگان در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند؛ گروه آزمایش آموزش را بر اساس تکالیف دیجیتال تعاملی دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل از شیوه های متداول آموزش برخط بهره برد. داده ها از طریق پرسشنامه اضطراب گفتاری، مقیاس خودکارآمدی، مشاهده عملکرد کلاسی، و مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری شد. یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر تکلیف دیجیتال به طور معناداری موجب کاهش اضطراب گفتاری و افزایش خودکارآمدی زبان آموزان شده است. همچنین، مشارکت فعال در تکالیف، فرصت تمرین چندباره، بازخورد فوری، و احساس کنترل بیشتر بر فرایند یادگیری از عوامل اصلی این بهبود بودند. نتایج حاکی از آن است که D-TBLT می تواند به عنوان رویکردی موثر در طراحی دوره های برخط آموزش زبان برای ارتقای ابعاد عاطفی و عملکردی یادگیری به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر تکلیف دیجیتال ، اضطراب گفتاری ، خودکارآمدی ، محیط های برخط ، آموزش زبان انگلیسی