مقایسه شدت علائم وسواسی جبری در بیماران مبتلا به اختلال وسواسی جبری بر اساس سطح انعطاف پذیری روان شناختی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه شدت علائم اختلال وسواسی–جبری در بیماران مبتلا به این اختلال بر اساس سطح انعطاف پذیری روان شناختی انجام شد. روش پژوهش توصیفی–مقایسه ای بود و جامعه آماری شامل تمامی بیماران دارای تشخیص اختلال وسواسی–جبری مراجعه کننده به کلینیک های روان شناسی شهر مشهد در سال ۱۴۰۳ بود. از میان آنان، ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه بازنگری شده وسواس فکری–عملی و پرسشنامه پذیرش و عمل نسخه دوم استفاده شد. پس از سنجش انعطاف پذیری روان شناختی، شرکت کنندگان بر اساس نمرات به دست آمده در سه سطح پایین، متوسط و بالا طبقه بندی شدند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین گروه های مختلف انعطاف پذیری روان شناختی از نظر شدت علائم وسواسی–جبری تفاوت معنادار وجود دارد. به گونه ای که بیماران دارای انعطاف پذیری روان شناختی پایین، بالاترین میانگین شدت علائم وسواسی–جبری را نشان دادند و بیماران دارای انعطاف پذیری روان شناختی بالا، کمترین میانگین را به خود اختصاص دادند. همچنین نتایج آزمون های تعقیبی نشان داد که تفاوت میان گروه با انعطاف پذیری پایین با دو گروه متوسط و بالا معنادار است و میان گروه متوسط و بالا نیز تفاوت معناداری مشاهده می شود. این یافته ها نشان می دهد که کاهش انعطاف پذیری روان شناختی با شدت بیشتر نشانه های وسواسی–جبری همراه است و سطوح بالاتر این سازه می تواند نقش محافظتی در برابر شدت علائم ایفا کند. بر این اساس، توجه به انعطاف پذیری روان شناختی در تبیین نشانه های اختلال وسواسی–جبری و طراحی مداخلات درمانی می تواند از اهمیت ویژه ای برخوردار باشد.

کلیدواژه ها:

اختلال وسواسی–جبری ، انعطاف پذیری روان شناختی ، شدت علائم ، بیماران مبتلا به وسواس.