چارچوب یکپارچه ی روش های نوین اجرا در مهندسی عمران مبتنی بر دوقلوی دیجیتال، اینترنت اشیا و یادگیری تقویتی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 60

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CIVILCONFE02_011

تاریخ نمایه سازی: 20 تیر 1405

چکیده مقاله:

صنعت ساخت وساز در آستانه ی تحولی بنیادین ناشی از همگرایی مدل سازی اطلاعات ساختمان، دوقلوهای دیجیتال، اینترنت اشیا، رباتیک و هوش مصنوعی قرار دارد. باوجود پیشرفت های چشمگیر در هر یک از این حوزه ها به طور مجزا، شکاف عمیقی میان داده های ایستای مدل های دیجیتال و شرایط پویا و غیرقابل پیش بینی کارگاه های واقعی اجرا وجود دارد. این مقاله با هدف ارائه ی یک چارچوب مفهومی نوآورانه برای اجرای هوشمند در مهندسی عمران تدوین شده است که مبتنی بر تلفیق یکپارچه ی مدل سازی اطلاعات ساختمان، دوقلوهای دیجیتال، حسگرهای اینترنت اشیا و عوامل هوش مصنوعی عامل محور طراحی شده است. بررسی پیشینه ی پژوهش نشان می دهد که تکامل روش های اجرا در چهار موج متوالی از طراحی به کمک رایانه تا سیستم های خودمختار جریان داشته است، اما فقدان یکپارچگی عمیق میان ابزارها و فرآیندهای اجرایی همچنان پابرجاست. تحلیل داده های تجربی حاصل از پژوهش های میدانی متعدد حاکی از آن است که روش های نوین اجرا می توانند زمان شناسایی تداخلات را تا ۶۷ درصد کاهش دهند، دوباره کاری ناشی از خطاهای هماهنگی را از حدود ۹ درصد به ۲ درصد برسانند، نرخ حوادث ایمنی ناشی از سقوط از ارتفاع را تا ۷۵ درصد کاهش دهند و تاخیر کل پروژه را در مواجهه با عدم قطعیت ها تا ۳۴ درصد بهبود بخشند. یافته ها همچنین نشان می دهد که دقت تشخیص خودکار مغایرت های اجرایی با استفاده از شبکه های عصبی عمیق به ۹۵ درصد رسیده و زمان پردازش ابرنقاط از ۴۵ دقیقه به کمتر از ۳ دقیقه کاهش یافته است. باوجود این پیشرفت ها، موانع جدی از جمله سرمایه گذاری اولیه ی بالا، کمبود نیروی متخصص، فقدان استانداردهای یکپارچه و مقاومت فرهنگی در برابر تغییر، پذیرش گسترده را با کندی مواجه کرده است. این مقاله با ارائه ی یک چارچوب نظری منسجم و تحلیل داده های معتبر، نشان می دهد که روش های نوین اجرا نه صرفا مجموعه ای از ابزارهای فناورانه، بلکه نمایانگر یک تغییر پارادایم در فلسفه ی ساخت هستند. در پایان، پیشنهادهای تئوری شامل بازتعریف مدل های بلوغ دیجیتال و تدوین نظریه ی ساخت تطبیقی، پیشنهادهای کاربردی شامل ایجاد مراکز شتابدهی ساخت هوشمند و طراحی برنامه های آموزشی تعاملی، و پیشنهادهای پژوهشی شامل توسعه ی الگوریتم های یادگیری تقویتی چندعامله و ایجاد مجموعه داده های بزرگ باز ارائه شده است.

نویسندگان

علیرضا محمودی فرد علیرضا محمودی فرد

دکترای حرفه ای هوش مصنوعی و مدرس دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران

سید محمدرضا حسینی علی آباد

استاد دانشگاه های ملی و بین المللی، گروه مجموعه مدیریت، علوم پایه و مهندسی