بررسی رابطه حمایت اجتماعی با درماندگی روانشناختی در مادران کودکان استثنایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه حمایت اجتماعی با درماندگی روانشناختی در مادران کودکان استثنایی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه مادران کودکان استثنایی در مناطق مختلف کشور بود. با توجه به دشواری دسترسی به جامعه هدف، نمونه گیری به روش در دسترس انجام شد و پرسشنامه ها به صورت آنلاین در اختیار مادرانی که شرایط ورود به مطالعه را داشتند، قرار گرفت. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه حمایت اجتماعی زیمت و همکاران (۱۹۸۸) و مقیاس درماندگی روانشناختی دراگیدس (۱۹۹۸) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون با نرم افزارهای SPSS نسخه ۱۸ تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین حمایت اجتماعی و درماندگی روانشناختی مادران کودکان استثنایی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۰/۰۰۱>p، -۰/۷ =r). با توجه به یافته ها، حمایت اجتماعی نقش مهمی در کاهش درماندگی روانشناختی مادران کودکان استثنایی ایفا می کند. بنابراین، توانمند سازی روانی-اجتماعی این مادران از طریق ارتقاء حمایت اجتماعی میتواند گام موثری در کاهش مشکلات روانشناختی آنان باشد.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ، درماندگی روانشناختی ، مادران کودکان استثنایی