چالش های اموزش و پرورش؛فرایند تعلیم و تربیت وفن اوری های نوین

پژوهش حاضر با هدف بررسی چالش های آموزش و پرورش در فرایند تعلیم و تربیت با تاکید بر فناوری های نوین انجام شده است. آموزش و پرورش در عصر حاضر با تحولات گسترده فناورانه، اجتماعی و فرهنگی روبه رو است و مدارس دیگر تنها وظیفه انتقال دانش را بر عهده ندارند، بلکه باید زمینه رشد مهارت هایی مانند تفکر انتقادی، حل مسئله، سواد دیجیتال، خلاقیت و یادگیری مادام العمر را نیز فراهم کنند. در این میان، فناوری های نوین می توانند فرصت هایی برای ارتقای کیفیت آموزش، شخصی سازی یادگیری، افزایش دسترسی به منابع آموزشی و تحقق عدالت آموزشی ایجاد کنند؛ اما در صورت استفاده نادرست، ممکن است به تشدید نابرابری، کاهش تعامل انسانی، وابستگی بیش از حد به ابزارهای دیجیتال و تضعیف اهداف تربیتی منجر شوند. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا، توصیفی تحلیلی و پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل افراد مرتبط با نظام آموزش و پرورش از جمله معلمان، مدیران، کارشناسان آموزشی و دانشجومعلمان است. داده های پژوهش از طریق روش اسنادی و میدانی گردآوری می شود و ابزار اصلی جمع آوری داده ها پرسشنامه است. برای تجزیه و تحلیل داده ها نیز از آمار توصیفی مانند فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار و در صورت نیاز از آمار استنباطی متناسب با اهداف پژوهش استفاده می شود. یافته ها و نتایج پژوهش نشان می دهد که چالش های آموزش و پرورش در ارتباط با فناوری های نوین، تنها فنی و ابزاری نیست، بلکه ابعاد ساختاری، انسانی، فرهنگی و تربیتی دارد. مهم ترین چالش ها شامل ضعف زیرساخت های فناورانه، نابرابری در دسترسی به امکانات دیجیتال، کمبود آموزش حرفه ای معلمان، غلبه روش های حافظه محور، نبود الگوی بومی و تربیت محور، و نگرانی از کاهش نقش انسانی معلم در فرایند یادگیری است. بر این اساس، استفاده موثر از فناوری های نوین زمانی امکان پذیر است که با اهداف تربیتی، عدالت آموزشی، توانمندسازی معلمان، اصلاح برنامه درسی و توجه به ابعاد اخلاقی و انسانی آموزش همراه باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، تعلیم و تربیت ، فناوری های نوین ، عدالت آموزشی ، سواد دیجیتال ، نقش معلم ، کیفیت یادگیری ، چالش های آموزشی