نقش فعالیت های حرکتی و یادگیری فعال در افزایش تمرکز دانش آموزان ابتدایی

دوره ابتدایی، زمانی حیاتی برای شکل گیری پایه های تمرکز و توجه در دانش آموزان است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ادغام فعالیت های حرکتی و رویکردهای یادگیری فعال در فرآیند آموزش بر افزایش سطح تمرکز و توجه دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. در دنیای امروز، با افزایش عوامل حواس پرتی و سبک زندگی کم تحرک، حفظ تمرکز برای یادگیری موثر چالش برانگیز شده است. فعالیت های حرکتی، از طریق افزایش جریان خون به مغز، آزادسازی انتقال دهنده های عصبی، و کاهش استرس، به بهبود کارکردهای اجرایی مغز از جمله توجه و تمرکز کمک می کنند. همچنین، یادگیری فعال، با درگیر کردن فعالانه دانش آموزان در فرآیند یادگیری (مانند بحث، حل مسئله، و پروژه های عملی)، انگیزه و ماندگاری یادگیری را افزایش داده و از خستگی ذهنی جلوگیری می کند. این مطالعه با مروری بر مبانی نظری و شواهد پژوهشی، به بررسی سازوکارهای بیولوژیکی و روانشناختی این تاثیرات پرداخته و ضرورت توجه به این رویکردها در طراحی محیط های یادگیری را مورد تاکید قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

تمرکز دانش آموز ، یادگیری فعال ، فعالیت حرکتی ، دوره ابتدایی ، توجه