واکاوی رابطه میان هوش هیجانی معلمان و اثربخشی فرآیندهای آموزش در محیط های مجازی مدرن

هدف از پژوهش حاضر، واکاوی رابطه میان هوش هیجانی معلمان و اثربخشی فرآیندهای آموزشی در محیط های مجازی مدرن است. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و با رویکرد مرور سیستماتیک انجام شده و داده های مورد نیاز آن از طریق بررسی ادبیات پژوهشی و اسناد کتابخانه ای مرتبط با آموزش الکترونیک گردآوری گردیده است. مدل تحلیل مطالب در این پژوهش بر اساس مدل هوش هیجانی گلمن و انطباق مولفه های آن (خودآگاهی، خودتنظیمی، خودانگیختگی، همدلی و مهارت های اجتماعی) با شاخص های تدریس در کلاس های مجازی مدرن پی ریزی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش هیجانی معلمان نقشی کلیدی در کاهش فرسودگی شغلی، مدیریت بحران های ارتباطی در فضای مجازی و افزایش انگیزه دانش آموزان ایفا می کند. معلمان برخوردار از هوش هیجانی بالا، با درک بهتر چالش های روان شناختی یادگیرندگان در آموزش غیرحضوری، بستری پویا، تعاملی و منعطف را برای تدریس فراهم می آورند. در نهایت، نتایج به دست آمده مبین آن است که تقویت مهارت های هوش هیجانی معلمان به طور مستقیم بر ارتقای شاخص های اثربخشی تدریس، بهبود تعاملات کلاسی و کاهش نرخ ریزش تحصیلی در محیط های یادگیری نوین اثرگذار است و سرمایه گذاری بر آموزش این مهارت ها برای معلمان در عصر دیجیتال امری ضروری به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلمان ، اثربخشی آموزشی ، محیط های مجازی مدرن ، آموزش الکترونیک ، تعاملات کلاسی دیجیتال.