بررسی نقش سیستم مدیریت HSE بر توسعه پایدار در صنایع فولاد (مطالعه موردی: هلدینگ فولاد یزد)

صنعت فولاد به عنوان ستون فقرات توسعه صنعتی، در خط مقدم گذار از مدل های خطی تولید به سمت پارادایم اقتصاد چرخشی قرار دارد. فرآیندهای پیچیده تولید فولاد، از استخراج مواد معدنی و فرآوری سنگ آهن گرفته تا عملیات ذوب و نورد، ذاتا با مخاطرات بالقوه فراوانی همراه هستند. در عصر حاضر، پارادایم توسعه پایدار از یک مفهوم انتزاعی به یک ضرورت حیاتی تبدیل شده است که بر توازن سه گانه میان اقتصاد، جامعه و محیط زیست تاکید دارد. چالش اصلی در صنایع فولاد این است که چگونه می توان بدون کاهش نرخ تولید و بهره وری اقتصادی، استانداردهای ایمنی، بهداشت و محیط زیست (HSE) را به گونه ای ارتقا داد که با الزامات توسعه پایدار هم سو باشد. لذا، این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مولفه های (HSE) بر ابعاد توسعه پایدار در صنعت فولاد کشور انجام شد. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی-کاربردی بوده است. جامعه آماری این مطالعه ۸۰ نفر از مدیران و سرپرستان هلدینگ فولاد یزد است و ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته است. روش نمونه گیری در این مطالعه ساده - تصادفی بوده است. برای روایی پرسشنامه از نظر خبرگان استفاده شد. برای بررسی پایایی پرسشنامه از روش آلفای کرونباخ استفاده شد . مقدار پایایی کل پرسشنامه ۹۱۵/۰به دست آمد که نشان می دهد این پرسشنامه از پایایی لازم برخوردار است.مولفه های اصلی این پرسشنامه شامل ابعاد مدیریت HSE (ایمنی، بهداشت و محیط زیست)، ابعاد توسعه پایدار شامل مولفه های توسعه اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی است. تعداد گویه های این پرسشنامه ۳۶ گویه طراحی شد. در نهایت تجزیه و تحلیل داده ها با کمک نرم افزار SPSS انجام شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از رگرسیون خطی استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد، را بطه مثبت، مستقیم و خطی بین HSE و توسعه پایدار وجود دارد و با افزایش کارایی HSE، توسعه پایدار نیز به طور خطی افزایش می یابد. همچنین این مطالعه نشان داد بعد بهداشتی HSE ، بیشترین تاثیر را بر روی توسعه پایدار در هلدینگ فولاد یزد داشته است و بعد ایمنی در رتبه دوم و بعد محیط زیست در رتبه سوم تاثیر گذاری قرار گرفتند. همچنین نتایج بررسی میزان تاثیر متغیر HSE بر هر یک از ابعاد سه گانه توسعه پایدار، نشان داد HSE بیشرین تاثیر را بر بعد زیست محیطی توسعه پایدار داشته است و بعد اجتماعی و اقتصادی در رتبه های بعدی قرار دارند.