نقش شهرداری در بازآفرینی بافت های فرسوده با تاکید بر مشارکت های مردمی و تامین مالی پایدار

بافت های فرسوده شهری در ایران، علی رغم قرارگیری در مراکز اصلی شهرها و دارا بودن سرمایه های اجتماعی و فرهنگی ارزشمند، با مسائل پیچیده ای همچون ناپایداری کالبدی، کمبود زیرساخت ها، آسیب پذیری در برابر مخاطرات طبیعی و تضعیف زیست پذیری مواجه هستند. بازآفرینی شهری به عنوان رویکردی جامع و یکپارچه، جایگزین سیاست های پیشین عمدتا تخریب محور و ناکارآمد شده است. در این فرایند، شهرداری ها به عنوان نهاد محلی متولی مدیریت و توسعه شهری، نقشی کلیدی، اما متحول شده از مجری صرف به تسهیل گر، هماهنگ کننده و تنظیم گر هوشمند ایفا می کنند. با این حال، دو چالش اساسی بر سر راه تحقق بازآفرینی شهری پایدار قرار دارد: نخست، ضرورت جلب مشارکت فعال و موثر ساکنان و ذی نفعان محلی که بدون آن، پروژه ها با مقاومت، گسست اجتماعی و ناکامی روبه رو می شوند؛ دوم، نیاز به تامین منابع مالی پایدار و متنوع، به دلیل محدودیت شدید منابع درآمدی سنتی شهرداری ها و حجم بالای سرمایه گذاری مورد نیاز. این مقاله با روش توصیفی- و با اتکا به منابع کتابخانه ای، ضمن تبیین جایگاه محوری شهرداری در نظام بازآفرینی، به بررسی راهکارهای تقویت مشارکت های مردمی و سازوکارهای نوین تامین مالی پایدار می پردازد. یافته ها نشان می دهد که موفقیت بازآفرینی در گرو تحقق هم زمان سه رکن است: نقش تسهیل گری شهرداری، مشارکت واقعی مردم و تنوع بخش ی به منابع مالی با تکیه بر ظرفیت های قانونی موجود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، بافت فرسوده ، شهرداری ، مشارکت مردمی ، تامین مالی پایدار ، مدیریت شهری