تبیین مولفه های کالبدی موثر بر ارتقای تعاملات اجتماعی در مجموعه های تجاری– تفریحی؛ مطالعه موردی: طراحی مجموعه ای در شهر رشت

امروزه مفهوم فضا به عنوان یکی از مهم ترین مسائل پیش روی شهرسازی معاصر مطرح است. در گذشته، شهرها از توانایی بالایی در ایجاد تعادل میان انسان و فضا برخوردار بودند؛ به گونه ای که فضاهای شهری علاوه بر پاسخگویی به نیازهای عملکردی، بستر شکل گیری روابط اجتماعی و تعاملات انسانی نیز محسوب می شدند. با این حال، در بسیاری از شهرهای معاصر فضاهایی شکل گرفته اند که فاقد هویت و معنا بوده و غالبا تقلیدی از نمونه های مشابه هستند.افزایش فردگرایی در دوران معاصر سبب شده است توجه به فضاهای تعاملی و نقش آن ها در تقویت تعاملات اجتماعی بیش از پیش اهمیت یابد. فضاهای عمومی موفق دارای ویژگی هایی هستند که امکان حضور، مکث و تعامل میان کاربران را فراهم می کنند. میزان موفقیت این فضاها را می توان از طریق میزان حضور و استفاده کاربران از آن ها ارزیابی کرد؛ به طوری که هرچه یک فضا توانایی بیشتری در ایجاد و تقویت تعاملات اجتماعی داشته باشد، از کارآمدی و مطلوبیت بیشتری برخوردار خواهد بود.پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط میان کیفیت محیطی، تعاملات اجتماعی و اجتماع پذیری فضا در طراحی فضاهای عمومی انجام شده است. در این راستا، از روش تحقیق ترکیبی شامل مطالعات کتابخانه ای (کیفی) و پرسشنامه (کمی) استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که نحوه طراحی و سازماندهی فضاهای عمومی می تواند نقش موثری در شکل گیری و ارتقای تعاملات اجتماعی ایفا کند و به افزایش کیفیت محیط های شهری منجر شود.

کلیدواژه ها:

فضاهای عمومی ، کیفیت محیطی ، تعاملات اجتماعی ، اجتماع پذیری فضا