ارزیابی پاسخ کوبش در ساختمان های بتن آرمه با جداسازهای پایه مختلف

پدیده کوبش (Pounding) سازه ها در هنگام وقوع زمین لرزه، به ویژه در ساختمان های با جداساز پایه که تغییرمکان های نسبتا زیادی از خود نشان می دهند، می تواند منجر به تشدید پاسخ های لرزه ای، افزایش نیروی برش پایه، دریفت طبقات و شتاب طبقات گردد. در این مقاله، با مرور مبانی نظری کوبش سازه ای و معرفی انواع جداسازهای پایه لاستیکی با هسته سربی LRB، آونگی اصطکاکی FPS و سه قوسی TFPB، پاسخ کوبش ساختمان های بتن آرمه جداسازی شده تحت زلزله های حوزه نزدیک گسل و حوزه دور ارزیابی می شود. با استناد به پژوهش های عددی و معتبر داخلی و خارجی، مشخص می شود که کوبش با دیوارهای حائل پیرامونی و نیز کوبش بین ساختمان های مجاور، می تواند تا ۲۰٪ میانگین دریفت بین طبقه ای را افزایش دهد و در برخی موارد پاسخ های سازه ای را تا ۶ برابر بیشتر نماید. همچنین، نوع جداساز پایه و فاصله لرزه ای تاثیر مستقیمی بر شدت کوبش دارد. در پایان، راهکارهای نوین کاهش کوبش مانند استفاده از میراگرهای شکاف دار SMA و افزایش فاصله جداسازی ارائه می شود.