بررسی ارتباط بین مدیریت ناحیه ای شهرداری و توسعه پایدار محلات شهری

مدیریت شهری در دهه های اخیر با چالش های متعددی از جمله گسترش سریع شهرنشینی، افزایش پیچیدگی مسائل شهری، نابرابری فضایی و کاهش کارایی نظام های مدیریتی متمرکز مواجه بوده است. در این میان، توجه به مقیاس محله و ناحیه به عنوان یکی از سطوح مهم برنامه ریزی و مدیریت شهری، به ویژه در چارچوب رویکرد توسعه پایدار شهری، اهمیت فزاینده ای یافته است .این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–تحلیلی است. داده های مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای و ابزارهای میدانی شامل پرسشنامه و مصاحبه گردآوری شده است. جامعه آماری پژوهش شامل ساکنان محلات شهری و همچنین مدیران و کارشناسان مرتبط با مدیریت ناحیه ای شهرداری بوده و نمونه آماری با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی و فرمول کوکران تعیین شده است. به منظور سنجش روایی ابزار تحقیق از نظر متخصصان و برای بررسی پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شده است. داده ها نیز با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که بین عملکرد مدیریت ناحیه ای شهرداری و سطح توسعه پایدار محلات شهری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. یافته ها نشان داد که محلاتی که از مدیریت ناحیه ای فعال تر و مشارکت محور برخوردار بوده اند، در ابعاد مختلف پایداری از وضعیت مطلوب تری برخوردارند. در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که تقویت ساختار مدیریت ناحیه ای، می تواند به بهبود کیفیت زندگی شهری و تحقق توسعه پایدار در سطح محلات کمک کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت ناحیه ای شهرداری ، توسعه پایدار شهری ، محلات شهری ، مدیریت شهری ، مشارکت شهروندان ، عدالت فضایی