ساماندهی و زیباسازی فضاهای عمومی شهری با رویکرد افزایش تعاملات اجتماعی

فضاهای عمومی شهری به عنوان بستر اصلی زندگی جمعی، نقشی تعیین کننده در کیفیت تعاملات اجتماعی شهروندان ایفا می کنند. با این حال، بسیاری از این فضاها در شرایط کنونی فاقد کیفیت های مطلوب برای جلب حضور پایدار مردم و تسهیل مواجهات اجتماعی هستند. مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای، به بررسی نسبت میان ساماندهی و زیباسازی فضاهای عمومی و افزایش تعاملات اجتماعی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که طراحی انسان مدار، توجه به عناصر خردفضایی، بهره گیری از رویکردهای نوینی همچون مکان سازی بازی وار و مداخلات موقت، و همچنین تاکید بر ابعاد زیست گرایانه، می تواند به طور معناداری به ارتقای تعاملات اجتماعی و افزایش دلبستگی به مکان بینجامد. مقاله در پایان چارچوبی مفهومی برای سنجش و طراحی فضاهای عمومی تعامل گرا ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

ساماندهی فضاهای عمومی ، زیباسازی شهری ، تعاملات اجتماعی ، مکان سازی ، دلبستگی به مکان