مطالعه ای بر تاثیر دود و بخارات ناشی از آسفالت گرم بر سلامت کارگران و راهکارهای کاهش آلایندگی

آسفالت گرم به عنوان یکی از پرکاربردترین مصالح در ساخت و نگهداری راه ها، در طی فرایند تولید، پخش و تراکم، مقادیر قابل توجهی از دود و بخارات حاوی ترکیبات آلی فرار (VOCs)، هیدروکربن های آروماتیک چندحلقه ای (PAHs) و ذرات معلق را به محیط کار آزاد می کند. این مقاله با رویکرد مروری، به بررسی ترکیب شیمیایی دود ناشی از آسفالت گرم، مکانیسم های سمیت آن، شواهد اپیدمیولوژیک از پیامدهای بهداشتی کوتاه مدت و بلندمدت، و نیز راهکارهای نوین کاهش آلایندگی می پردازد. مطالعات انجام شده نشان می دهد که کارگران صنعت آسفالت در معرض طیف گسترده ای از ترکیبات مضر از جمله بنزن، فرمالدئید، گلوتارآلدئید و PAHs با ۲ تا ۳ حلقه آروماتیک قرار دارند. پیامدهای بهداشتی شامل تحریک دستگاه تنفسی و چشمی، کاهش عملکرد ریوی، بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD) و آسیب اکسیداتیو به DNA است. شواهد در مورد سرطان زایی دود آسفالت گرچه قطعی نیست اما نگرانی های قابل توجهی را ایجاد کرده است. در زمینه کاهش آلایندگی، فناوری های آسفالت گرم (WMA) و آسفالت سرد (CMA) به همراه مواد افزودنی کاهنده دود و سیستم های تهویه موضعی، راهکارهای موثری محسوب می شوند. این مقاله با تاکید بر رویکرد پیشگیرانه و لزوم تدوین استانداردهای شغلی ملی، پیشنهادهایی برای بهبود وضعیت بهداشت حرفه ای در این صنعت ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آسفالت گرم ، دود آسفالت ، مواجهه شغلی ، هیدروکربن های آروماتیک چندحلقه ای ، آسفالت گرم ، بهداشت حرفه ای