امکان سنجی اقتصادی استفاده از آسفالت گرم با درصد بالای تراشه های آسفالت بازیافتی

صنعت راه سازی در دهه اخیر با فشار فزاینده ای برای کاهش هزینه ها و اثرات زیست محیطی مواجه بوده است. فناوری آسفالت گرم (WMA) همراه با استفاده از درصد بالای تراشه های آسفالت بازیافتی (RAP) به عنوان یک راهبرد نوین پایدار مطرح شده است. این مقاله به بررسی امکان سنجی اقتصادی استفاده از آسفالت گرم حاوی درصد بالای تراشه های آسفالت بازیافتی می پردازد. بر اساس مطالعات اخیر، استفاده از قیر بکر با سهم ۶۰ درصدی از کل هزینه های مواد و ۴۵ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای، بیشترین سهم را در هزینه ها دارد. فناوری ترکیبی WMA-RAP با کاهش دمای تولید (تا حدود ۴۰-۳۰ درجه سلسیوس نسبت به آسفالت معمولی) و جایگزینی بخش قابل توجهی از قیر و مصالح بکر با مواد بازیافتی، پتانسیل کاهش هزینه های مواد اولیه تا ۳۸ درصد و کاهش پتانسیل گرمایش جهانی تا ۲۲ درصد را داراست. این تحقیق با مرور جامع منابع معتبر بین المللی، ابعاد فنی، اقتصادی و زیست محیطی این فناوری را تحلیل کرده و نشان می دهد که با وجود نیاز به سرمایه گذاری اولیه برای تجهیزات تولید و مواد افزودنی ویژه، بازگشت سرمایه در میان مدت و صرفه جویی قابل توجه در طول عمر چرخه پروژه قابل دستیابی است.

کلیدواژه ها:

آسفالت گرم ، تراشه های آسفالت بازیافتی ، امکان سنجی اقتصادی ، تحلیل هزینه-چرخه عمر ، پایداری