تحلیل نقش مدیریت دانش در توانمندسازی معلمان و پیامدهای آن بر کیفیت آموزش و یادگیری در مدارس

مدیریت دانش به عنوان یک ابزار استراتژیک در نظام های آموزشی معاصر، نقش کلیدی در ارتقای توانمندی های تخصصی و روان شناختی معلمان ایفا می کند و به تبع آن، کیفیت فرآیندهای آموزش و یادگیری را در مدارس متحول می سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع و نظام مند نقش مدیریت دانش در توانمندسازی معلمان و تحلیل پیامدهای تحولی آن بر ارتقای شاخص های آموزش و یادگیری در محیط های آموزشگاهی انجام شده است. این مطالعه مکتوب با اتکا به روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد مرور کتابخانه ای، به بررسی و سنتز مبانی نظری و یافته های پژوهش های پیشین در این حوزه می پردازد. یافته های حاصل از تحلیل ادبیات پژوهش نشان می دهد که استقرار اثربخش فرآیندهای مدیریت دانش، شامل خلق، تسهیم، ذخیره سازی و بکارگیری دانش، به طور مستقیم ابعاد توانمندسازی روان شناختی معلمان از جمله احساس شایستگی، خودکارآمدی، استقلال شغلی و معنی داری وظایف را تقویت می کند. علاوه بر این، ابعاد ساختاری مدیریت دانش از طریق تسهیل جریان اطلاعات و ایجاد زیرساخت های فناورانه، بستر مناسبی را برای ارتقای خلاقیت، تفکر فلسفی و مهارت های ارتباطی معلمان فراهم می سازد. پیامدهای مستقیم این فرآیند بر نظام یادگیری مدارس، در قالب بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان، بهینه سازی سبک های مدیریت کلاس، افزایش بهره وری آموزشی و ایجاد جو اخلاقی و مثبت گرا در مدارس متجلی می شود. در نهایت، مدل های یکپارچه پژوهش نشان می دهند که سرمایه روان شناختی و کیفیت زندگی کاری معلمان به عنوان متغیرهای کلیدی، رابطه بین مدیریت دانش و توانمندسازی را میانجی گری کرده و اثربخشی پایدار آن را تضمین می کنند. بر این اساس، پیشنهاد می شود مدیران مدارس با سرمایه گذاری بر زیرساخت های مدیریت دانش، فرهنگ تسهیم تجارب را در مدارس نهادینه سازند.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، توانمندسازی معلمان ، کیفیت آموزش ، خودکارآمدی ، یادگیری آموزشگاهی.