نقش حیوانات در داستان های ادبیات کودک ونوجوان: تاملی بر کلیله ودمنه

استفاده از شخصیت های حیوانی در ادبیات، یکی از دیرینه ترین شیوه ها برای انتقال مفاهیم پیچیده اخلاقی و اجتماعی به نسل های جوان است. پژوهش حاضر باهدف بررسی «نقش حیوانات در داستان های ادبیات کودک ونوجوان» با تمرکز ویژه بر اثر کلاسیک «کلیله ودمنه» تدوین شده است. روش تحقیق در این مطالعه، به صورت کتابخانه ای و با رویکردی توصیفی - تحلیلی است. در این مقاله، ابتدا به ضرورت حضور حیوانات در جهان داستانی کودک پرداخته شده و سپس چگونگی نمادپردازی و شخصیت بخشی (تشخیص) به جانوران در حکایت های کلیله ودمنه مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که حیوانات در این اثر، تنها موجوداتی زیستی نیستند، بلکه هر یک نمادی از تیپ های شخصیتی انسان (مانند خرد، مکر، وفاداری یا استبداد) در نظام های اجتماعی اند. نتایج حاصل از بحث بیانگر آن است که بازنویسی های مدرن از این اثر، با بهره گیری از ویژگی های حیوانات، توانسته اند مفاهیم انتزاعی آموزشی و تربیتی را برای مخاطب کودک ونوجوان ملموس تر کرده و قدرت نقادی و تفکر تحلیلی را در آن ها تقویت کنند.

کلیدواژه ها:

ادبیات کودک ونوجوان ، کلیله ودمنه ، شخصیت پردازی حیوانی