بررسی رابطه «خود و دیگری» در داستان فرانکنشتاین در بغداد

موضوع خود و دیگری، یکی از رویکردهای ادبیات تطبیقی و مطالعات فرهنگی است، این نظریه به تقابل بنیان های فکری شرق فرودست و تفکر فرادستی غرب می پردازد و می کوشد گفتمان حاصل از این تقابل را نشان دهد. احمد سعداوی مولف رمان فرانکنشتاین فی بغداد از جمله نویسندگان است که از دیگری در رمان خود بسیار استفاده کرده است و پیامدهای استعمار عراق توسط آمریکایی ها را در حرم آن به خوبی به نمایش میگذارد و رمان وی درباره خشونت های قبیله ای در عراق، در پی هجوم آمریکاست، این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی به بررسی اندیشه ها و افکار این نویسنده عراقی از دیدگاه ارتباط خود و دیگری می پردازد، نتیجه پژوهش نشان می دهد که نویسنده توانسته با استفاده از ارتباط دیگری در رمان خود، تاثیرات و پیامدهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در کشور عراق را در قالب این رمان نشان دهد، وی در این رمان، تجربه آشفتگی حاکم بر سرزمین خود را به تصویر می کشد و دست به خلق شخصیتی می زند که هویتی تکه پاره دارد، سعداوی با خلق این موضوع تخیلی که سعی در اجرای عدالت دارد، به بررسی جلوه های رابطه خود و دیگری در این رمان پرداخته است. در مقابل، تکیه بر اعتقادات و دین برای رسیدن به هویت پیشین و مبارزه علیه اعتقاد به برتری نژاد غربی است.

کلیدواژه ها:

احمد سعداوی ، فرانکنشتاین فی بغداد ، «خود» و «دیگر»