تحلیل تاثیر نظام انتخاباتی اکثریتی بر میزان مشارکت سیاسی جوانان در انتخابات پارلمانی دهه اخیر: یک مطالعه مروری

مشارکت سیاسی جوانان به عنوان نیروی محرکه تغییر و نوآوری، یکی از شاخص های کلیدی سلامت و پویایی دموکراتیک هر جامعه محسوب می شود. در دهه های اخیر، روند نوسانات در میزان مشارکت سیاسی جوانان، به ویژه در انتخابات پارلمانی، توجه بسیاری از پژوهشگران و سیاست گذاران را به خود جلب کرده است. این مقاله مروری-تحلیلی، با تمرکز بر نظام های انتخاباتی اکثریتی، به تحلیل جامع و گسترده ای از تاثیر این نظام ها بر ابعاد مختلف مشارکت سیاسی جوانان در انتخابات پارلمانی دهه اخیر می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و طبقه بندی عوامل تاثیرگذار، چالش های نوظهور، شکاف های پژوهشی و مسیرهای آتی تحقیق در این حوزه است. یافته های مروری نشان می دهد که نظام های اکثریتی می توانند از طریق مکانیسم هایی نظیر کاهش رقابت پذیری در حوزه های امن، تمرکز بر نامزدهای فردی به جای احزاب، و ایجاد حس بی تاثیری رای دهندگان اقلیت، به طور بالقوه بر کاهش مشارکت سیاسی جوانان، به ویژه در مناطق خاص یا برای گروه های اقلیت، تاثیرگذار باشند. همچنین، این نظام ها ممکن است منجر به ناامیدی از تغییر و بی تفاوتی سیاسی شوند. این مقاله با ارائه یک چارچوب تحلیلی جامع و شناسایی سوالات بی پاسخ، در پی هدایت و تسهیل تلاش های پژوهشی آینده در راستای تقویت مشارکت سیاسی جوانان در بستر نظام های انتخاباتی است.

کلیدواژه ها:

نظام انتخاباتی اکثریتی ، مشارکت سیاسی ، جوانان ، انتخابات پارلمانی ، دهه اخیر ، مطالعه مروری ، شکاف پژوهشی.