بررسی موفقیت در نظام های آموزشی نوین، نیازمند پرورش یادگیرندگانی پویا، خودراهبر و نوآور

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 41

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_871

تاریخ نمایه سازی: 20 تیر 1405

چکیده مقاله:

ورود فناوری های نوین به عرصه آموزش، فراتر از یک تغییر ابزاری ساده، به بازتعریف روابط و ساختارهای یادگیری انجامیده است. بررسی هم زمان تاثیر محیط های یادگیری هوشمند بر انگیزش تحصیلی، خودتنظیمی و خلاقیت دانش آموزان آشکار می سازد که این فضاها با شکستن مرزهای سنتی کلاس درس، فرصت های بی بدیلی برای پویایی ذهنی یادگیرندگان فراهم می کنند. تلفیق هوشمندانه محتوای درسی با قابلیت های سازگاری، بازخورددهی و تعامل در این سامانه ها، بستری را ایجاد کرده است که در آن دانش آموزان به جای پذیرش منفعل اطلاعات، به عنوان عاملانی پویا در مسیر کسب دانش خود مشارکت می کنند.تحلیل ابعاد انگیزشی در این محیط ها گویای آن است که شخصی سازی آموزش و تناسب تکالیف با سطح توانمندی دانش آموزان، یکی از کلیدی ترین عوامل در تقویت انگیزه درونی به شمار می رود. هنگامی که یادگیرنده با وظایفی متناسب با توانایی های خود روبه رو می شود و سیستم هوشمند مسیر پیشرفت او را مرحله به مرحله و با ارائه ی پاداش های متناسب هموار می سازد، احساس کارآمدی و تسلط در او شکل می گیرد. این تجربه مثبت، ترس از شکست را کاهش داده و اشتیاق به یادگیری را جایگزین تلاش های صرفا نمره محور می کند؛ امری که استمرار یادگیری را حتی در خارج از ساعات رسمی مدرسه تضمین می نماید.در خصوص خودتنظیمی نیز نتایج نشان دهنده آن است که ابزارهای رصد عملکرد و گزارش های خودکار در سامانه های هوشمند، نقش موثری در تقویت مهارت های فراشناختی دارند. دانش آموزان در این بسترها یاد می گیرند که چگونه اهداف تحصیلی خود را تعریف کنند، زمان خود را مدیریت نمایند و با ارزیابی مداوم نتایج، راهبردهای یادگیری خود را اصلاح کنند. این فرایند تدریجی، وابستگی یادگیرنده به هدایت مستقیم معلم را کاهش داده و او را به فردی خودراهبر تبدیل می کند که توانایی مدیریت مستقل یادگیری را در طول زندگی به دست آورده است.همچنین، یافته های مرتبط با خلاقیت تایید می کنند که انعطاف پذیری و باز بودن مسائل در محیط های هوشمند، ذهن دانش آموزان را به سمت تفکر واگرا هدایت می کند. بر خلاف محیط های سنتی که اغلب بر یک پاسخ صحیح متمرکز هستند، محیط های هوشمند و شبیه سازها به دانش آموزان اجازه می دهند تا راه حل های گوناگون را بدون واهمه از پیامدهای منفی خطا، آزمایش کنند. این ویژگی سبب می شود کنجکاوی طبیعی آنان تحریک شده و توانایی برقراری پیوندهای نو میان مفاهیم مختلف و ارائه ایده های خلاقانه در آن ها شکوفا شود.

کلیدواژه ها:

محیط های یادگیری هوشمند ، انگیزش تحصیلی ، خودتنظیمی ، خلاقیت ، دانش آموزان

نویسندگان

سمیره جعفری پور

نویسنده اول