طراحی چارچوب تحول آفرین آموزش هوشمند با تاکید بر بازمهندسی محیط های یادگیری و ارتقای عملکرد آموزشی دانش آموزان

رشد روزافزون فناوری های هوشمند، به ویژه هوش مصنوعی، زمینه ایجاد تغییرات بنیادین در شیوه های آموزش، مدیریت مدارس و فرایندهای یادگیری را فراهم کرده است. این تحول، ضرورت بازنگری در الگوهای متداول آموزشی و حرکت به سوی محیط های یادگیری منعطف، هوشمند و یادگیرنده را بیش از گذشته آشکار ساخته است. پژوهش حاضر با هدف تبیین چارچوبی برای تحول آموزش هوشمند و بررسی نقش آن در بهبود عملکرد آموزشی و کیفیت یادگیری دانش آموزان انجام شد. این مطالعه با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه بررسی منابع علمی و پژوهش های مرتبط تدوین شده است. یافته ها نشان داد که بهره گیری هدفمند از هوش مصنوعی در طراحی فعالیت های آموزشی، شخصی سازی یادگیری، تحلیل داده های آموزشی، ارتقای شیوه های ارزشیابی، تقویت تعاملات آموزشی و توسعه مهارت های شناختی می تواند زمینه بهبود عملکرد تحصیلی و افزایش اثربخشی آموزش را فراهم کند. همچنین موفقیت این تحول مستلزم تقویت زیرساخت های فناورانه، توانمندسازی معلمان، مدیریت اثربخش تغییر و توجه به اصول اخلاقی در استفاده از فناوری های هوشمند است. در مجموع، استقرار آموزش هوشمند می تواند زمینه ساز شکل گیری نظام آموزشی پویا، کارآمد و متناسب با نیازهای آینده باشد

کلیدواژه ها:

آموزش هوشمند ، هوش مصنوعی ، تحول آموزشی ، محیط های یادگیری ، عملکرد آموزشی ، کیفیت یادگیری ، فناوری آموزشی.