بررسی تاثیر اعتماد اجتماعی با میانجیگری تجربه استفاده از فناوری اطلاعات بر تجارت الکترونیک باز و بسته در میان مدیران شرکت های فعال در بخش نفت، گاز و پتروشیمی

هدف اصلی این پژوهش تعیین میزان تاثیر اعتماد اجتماعی با میانجیگری تجربه استفاده از فناوری اطلاعات بر تجارت الکترونیک باز و بسته در میان مدیران شرکت های فعال در بخش نفت، گاز و پتروشیمی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت در زمره پژوهش های توصیفی–تحلیلی بوده که به شیوه پیمایشی و با رویکرد علی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران شرکت های فعال در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی بوده و با استفاده از فرمول کوکران، نمونه ای به حجم ۱۲۸ نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد هی و همکاران (۲۰۲۴) بود. روایی ابزار به صورت روایی صوری و با استفاده از تحلیل عاملی و شاخص روایی ترکیبی مورد بررسی قرار گرفت که مقدار آن ۰.۸۸۹ به دست آمد. همچنین پایایی ابزار از طریق ضریب آلفای کرونباخ کل (۰.۸۰۵) و ضریب پایایی ترکیبی (۰.۹۲۱) تایید شد. برای تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی استفاده گردید؛ به طوری که تحلیل های توصیفی با نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ و آزمون فرضیه ها و تحلیل روابط میان متغیرها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار PLS انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد اعتماد اجتماعی تاثیر معناداری بر تجارت الکترونیک باز و بسته دارد. همچنین اعتماد اجتماعی بر تجربه استفاده از فناوری اطلاعات اثر مثبت و معناداری دارد و تجربه استفاده از فناوری اطلاعات نیز بر هر دو نوع تجارت الکترونیک باز و بسته تاثیر معناداری نشان می دهد. افزون بر این، نتایج بیانگر آن است که تجربه استفاده از فناوری اطلاعات نقش میانجی معناداری در رابطه بین اعتماد اجتماعی و تجارت الکترونیک باز و بسته ایفا می کند

کلیدواژه ها:

اعتماد اجتماعی ، تجربه استفاده از فناوری اطلاعات ، تجارت الکترونیک باز ، تجارت الکترونیک بسته ، صنعت نفت و گاز و پتروشیمی.