بررسی تاثیر مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتی و افشاء الزامات ESG بر رفتار مالیاتی شرکت ها

مفهوم «مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتی» (CSR)، طی دهه ی اخیر به یکی از ارکان محوری در حوزه ی حاکمیت شرکتی بدل شده است. این رویکرد از طریق تلفیق الزامات اقتصادی، قانونی، اخلاقی و بشردوستانه در چارچوب سیاست گذاری های سازمانی، بنگاه ها را قادر می سازد تا در تصمیم گیری های کلان، منافع ذینفعان را هم تراز با منافع سازمانی لحاظ کنند. در تعریفی جامع، CSR بیانگر پایبندی شرکت ها به اخلاق حرفه ای و ایفای نقش در مسیر توسعه ی پایدار اجتماعی و اقتصادی است. این رویکرد، ارتباط مستقیمی با مقولاتی همچون فرار و اجتناب مالیاتی دارد. از یک سو، شرکت های پیشرو در حوزه ی CSR به دلیل تعهد به شفافیت در گزارشگری و عملیات مالی، زمینه های مساعد برای سوءاستفاده های مالی و گریزهای مالیاتی را محدود می کنند. از سوی دیگر، برخورداری از شهرت مثبت ناشی از فعالیت های اجتماعی، فشار افکار عمومی را بر شرکت ها افزایش داده و آن ها را به پایبندی به قوانین مالیاتی به عنوان ابزاری برای حفظ اعتبار برند ترغیب می کند. همچنین، نهادینه شدن فرهنگ اخلاق مداری در ارکان سازمان، محیطی را فراهم می آورد که در آن مدیران و کارکنان با اتکا به ارزش های والای اخلاقی، از درگیر شدن در فعالیت های مالی غیرشفاف یا اجتناب مالیاتی پرهیز می نمایند. اگرچه پژوهش های پیشین، اثرات CSR بر جنبه های گوناگون عملکرد سازمانی را مورد واکاوی قرار داده اند، اما ابعاد تاثیرگذاری آن بر «اجتناب مالیاتی»، به ویژه با تکیه بر «تئوری ذینفعان»، همچنان از حوزه هایی است که نیاز به بررسی و تبیین بیشتری دارد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری اجتماعی ، اجتناب مالیاتی ، الزامات ESG ، حاکمیت شرکتی ، فرار مالیاتی