جامعه شناسی رقص سنتی و حفظ سرمایه اجتماعی

رقص سنتی یکی از عناصر هویتی و فرهنگی جوامع محلی است که در فرآیند انتقال نسل به نسل، نقش مهمی در انسجام اجتماعی، همبستگی جمعی، ارتباطات چهره به چهره و حفظ سنت ها ایفا می کند. با توجه به تغییرات گسترده اجتماعی، مدرنیزاسیون، مهاجرت، و تغییر سبک زندگی، بسیاری از آیین ها و هنرهای سنتی با خطر فراموشی مواجه شده اند. پژوهش حاضر با استفاده از روش کیفی و تحلیل محتوای عمیق، به بررسی رابطه میان رقص سنتی و سرمایه اجتماعی می پردازد و نشان می دهد که چگونه رقص های آیینی و قومی می توانند به بازتولید اعتماد، تقویت مشارکت اجتماعی، و انسجام فرهنگی کمک کنند. نتایج بیانگر آن است که رقص سنتی به مثابه یک پدیده ی ارتباطی، فرهنگی و نمادین، در سه سطح خرد، میانه و کلان کارکردهای اجتماعی دارد و می تواند یکی از ابزارهای مهم برای کاهش گسست اجتماعی و تقویت هویت جمعی باشد.

کلیدواژه ها:

رقص سنتی ، سرمایه اجتماعی ، هویت فرهنگی ، انسجام اجتماعی ، اجتماع محلی ، آیین ها