نقش مهارت های نرم و هوش هیجانی در فرآیند آموزش و پرورش موثر

هدف اصلی این پژوهش، تبیین نقش مهارت های نرم و هوش هیجانی در اثربخشی فرآیند آموزش و پرورش بوده است. با توجه به شکاف موجود میان توانمندی های آکادمیک صرف و نیازهای چندوجهی دنیای امروز، بازنگری در ساختار آموزش و توجه به مولفه های غیرشناختی، امری ضروری به نظر می رسد. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از روش ترکیبی (کیفی و کمی) و مطالعه اسنادی، به بررسی تاثیرات هوش هیجانی بر جنبه های مختلف یاددهی-یادگیری، از جمله مدیریت کلاس درس، روابط معلم-دانش آموز، انگیزه تحصیلی و تاب آوری پرداخته است. همچنین، نقش حیاتی مهارت های نرم مانند ارتباطات موثر، تفکر انتقادی، حل مسئله و کار تیمی در تسهیل یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهند که هوش هیجانی و مهارت های نرم، نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی، بلکه به توسعه همه جانبه شخصیت دانش آموزان کمک شایانی می کنند. در نتیجه، بر لزوم ادغام هدفمند این مهارت ها در برنامه های درسی و همچنین آموزش ضمن خدمت معلمان تاکید شده است. این پژوهش با ارجاع به منابع معتبر فارسی و لاتین، و با رعایت استانداردهای نگارشی APA، نام کامل نویسندگان و تفکیک منابع، به ارائه تحلیلی جامع در این زمینه پرداخته و پیشنهاداتی را برای پژوهش های آتی مطرح می سازد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، اثربخشی آموزشی ، هوش هیجانی ، مهارت های نرم ، یادگیری ، معلم ، دانش آموز