نقش فناوری آموزشی بر بهبود یادگیری و بازخورد دهی در بسترهای مجازی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 74

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AAIESSSP01_158

تاریخ نمایه سازی: 19 تیر 1405

چکیده مقاله:

گسترش فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی، به ویژه در دهه اخیر، موجب تحول اساسی در نظام های آموزشی شده است. توسعه آموزش های مجازی، یادگیری الکترونیکی و محیط های یادگیری برخط، فرصت های تازه ای را برای ارتقای کیفیت آموزش، افزایش تعامل میان یادگیرندگان و مدرسان، شخصی سازی فرایند یادگیری و ارائه بازخوردهای موثر فراهم کرده است. فناوری آموزشی با بهره گیری از ابزارهای دیجیتال، سامانه های مدیریت یادگیری، شبکه های اجتماعی آموزشی، هوش مصنوعی، یادگیری همراه و فناوری های تعاملی، زمینه را برای یادگیری فعال، مشارکتی و انعطاف پذیر فراهم می کند. یکی از مهم ترین مزیت های این فناوری ها، امکان ارائه بازخورد سریع، مستمر، هدفمند و متناسب با نیازهای فردی فراگیران است که نقش مهمی در افزایش انگیزه، اصلاح خطاهای یادگیری، خودتنظیمی و بهبود عملکرد تحصیلی دارد.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری آموزشی در بهبود یادگیری و بازخورددهی در بسترهای مجازی انجام شده است. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و پژوهش های معتبر داخلی، ابعاد مختلف فناوری آموزشی و تاثیر آن بر کیفیت یادگیری و بازخورد آموزشی را مورد بررسی قرار داده است. یافته های مطالعات نشان می دهد که استفاده صحیح و هدفمند از فناوری آموزشی موجب افزایش تعامل آموزشی، ارتقای یادگیری عمیق، توسعه مهارت های تفکر انتقادی، افزایش مشارکت فراگیران، بهبود ارزشیابی تکوینی و ارائه بازخوردهای دقیق و به موقع می شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که هرچه میزان تسلط معلمان بر فناوری های آموزشی بیشتر باشد، کیفیت طراحی آموزشی، مدیریت کلاس های مجازی و اثربخشی بازخوردهای آموزشی نیز افزایش می یابد. در مقابل، ضعف زیرساخت های فناوری، کمبود آموزش های تخصصی، نابرابری در دسترسی به تجهیزات دیجیتال و پایین بودن سواد فناوری برخی کاربران از جمله چالش های مهم در بهره گیری موثر از فناوری آموزشی محسوب می شوند.بر اساس نتایج این پژوهش، توسعه زیرساخت های فناوری اطلاعات، توانمندسازی معلمان، طراحی محیط های یادگیری تعاملی، بهره گیری از سامانه های هوشمند بازخورد و تدوین سیاست های حمایتی می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش مجازی و افزایش اثربخشی فرایند یاددهی یادگیری ایفا کند. نتایج این مطالعه می تواند برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران، معلمان، پژوهشگران و طراحان محیط های یادگیری مجازی در برنامه ریزی و بهبود کیفیت آموزش الکترونیکی مورد استفاده قرار گیرد (زارع، ۱۳۹۹؛ شعبانی، ۱۴۰۰).