تاثیرمعماری بیوفیلیک( طبیعت محور) بر خلاقیت و آرامش روانی فراگیران

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 72

فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IECME02_257

تاریخ نمایه سازی: 19 تیر 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: محیط های آموزشی علاوه بر ایفای نقش در انتقال دانش، تاثیر قابل توجهی بر سلامت روان، خلاقیت و کیفیت یادگیری فراگیران دارند. در سال های اخیر، معماری بیوفیلیک (طبیعت محور) به عنوان یکی از رویکردهای نوین طراحی فضاهای آموزشی، با تاکید بر بهره گیری از عناصر طبیعی، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. ازاین رو، بررسی شواهد علمی درباره تاثیر این رویکرد بر خلاقیت و آرامش روانی فراگیران ضروری به نظر می رسد.هدف: هدف این پژوهش، بررسی تاثیر معماری بیوفیلیک بر خلاقیت و آرامش روانی فراگیران بر اساس مرور و تحلیل مطالعات داخلی و خارجی است.روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، مروری (روایتی) است. داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای و بررسی منابع علمی معتبر منتشرشده در پایگاه های داخلی و بین المللی از جمله SID، Magiran، Scopus، Web of Science، ScienceDirect و Google Scholar گردآوری شد. سپس یافته های پژوهش های منتخب با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی، مقایسه و تلفیق قرار گرفت.یافته ها: نتایج بررسی مطالعات نشان داد که معماری بیوفیلیک از طریق بهره گیری از نور طبیعی، فضای سبز، گیاهان، تهویه مناسب، چشم اندازهای طبیعی و استفاده از مصالح طبیعی، موجب کاهش استرس و اضطراب، افزایش آرامش روانی، بهبود تمرکز، تقویت انگیزه یادگیری و ارتقای خلاقیت فراگیران می شود. همچنین، محیط های آموزشی طراحی شده بر اساس اصول معماری بیوفیلیک، زمینه مناسبی برای رشد تفکر خلاق، افزایش مشارکت در فرایند یادگیری و بهبود عملکرد شناختی فراهم می کنند.نتیجه گیری: بر اساس شواهد موجود، معماری بیوفیلیک می تواند به عنوان راهبردی موثر در طراحی محیط های آموزشی، نقش مهمی در ارتقای سلامت روان، افزایش خلاقیت و بهبود کیفیت یادگیری فراگیران ایفا کند. بنابراین، به کارگیری اصول طراحی طبیعت محور در ساخت و بازسازی مدارس، دانشگاه ها و سایر مراکز آموزشی، اقدامی موثر در جهت توسعه محیط های یادگیری سالم، پویا و انسان محور خواهد بود.

نویسندگان

سعیده کرامتی تولایی

استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشمر

الهام نصیری

دانشجو مقطع کارشناسی رشته علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشمر