تاثیر روش تدریس معکوس بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دبستان شهید خیری شهرستان تکاب

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان یکی از مهم ترین شاخص های اثربخشی نظام آموزشی محسوب می شود و انتخاب روش های تدریس متناسب با نیازهای یادگیرندگان می تواند نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت یادگیری داشته باشد. در سال های اخیر، روش تدریس معکوس به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با تاکید بر یادگیری فعال، مشارکت دانش آموزان و بهره گیری از فناوری های آموزشی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش تدریس معکوس بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دبستان شهید خیری شهرستان تکاب انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دبستان شهید خیری شهرستان تکاب تشکیل دادند که از میان آنان نمونه ای به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی چند جلسه آموزشی با استفاده از روش تدریس معکوس آموزش دید، در حالی که آموزش گروه کنترل با روش متداول کلاس درس انجام گرفت. داده ها با استفاده از آزمون پیشرفت تحصیلی گردآوری و با بهره گیری از روش های آماری مناسب تجزیه و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین نمرات پیشرفت تحصیلی دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است. این نتایج بیانگر آن است که به کارگیری روش تدریس معکوس، از طریق افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت یادگیری خودراهبر، ایجاد فرصت بیشتر برای تعامل آموزشی و تمرین مفاهیم در کلاس، می تواند موجب بهبود عملکرد تحصیلی آنان شود. بر این اساس، استفاده هدفمند از این روش در دوره ابتدایی، در کنار فراهم سازی زیرساخت های آموزشی و توانمندسازی معلمان، می تواند به ارتقای کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری و افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

تدریس معکوس ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، شهرستان تکاب