ذهن آگاهی و هنردرمانی تلفیقی در کلاس درس اثر یک پروتکل معلم محور بر کاهش نشانه های جسمانی اضطراب و بهبود خودتنظیمی هیجانی در کودکان دبستانی

اضطراب در دوران کودکی اغلب نه به شکل بیان کلامی، بلکه به صورت نشانه های جسمانی مانند دلدرد، سردرد، بی قراری و تنش عضلانی ظاهر می شود. این نشانه ها در بسیاری از موارد به اشتباه به مشکلات جسمی نسبت داده شده و مداخله روان شناختی مناسب برای آنها صورت نمی گیرد. از سوی دیگر، ضعف در مهارت های خودتنظیمی هیجانی، این چرخه جسمانی شدن اضطراب را تشدید می کند.هدف این پژوهش طراحی و بررسی اثربخشی یک پروتکل تلفیقی مبتنی بر ذهن آگاهی و هنردرمانی (MIAT) بود که بتواند توسط معلم ابتدایی اجرا شود و بدون نیاز به درمانگر متخصص، در کاهش نشانه های جسمانی اضطراب و بهبود خودتنظیمی هیجانی نقش داشته باشد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، هنردرمانی ، اضطراب کودکان ، خودتنظیمی هیجانی ، نشانه های جسمانی ، مداخله مدرسه محور ، معلم ابتدایی